فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٥٦ - ممنوعيت كاربرى سلاحهاى وحشيانه و كشتار جمعى در اسلام

بردن جنگلها و مناطق پرگياه كه پناهگاه ويتناميها بود استفاده كردند به طورى كه بر اثر آن بيش از [١] ٣٠٠٠٠ كيلومتر مربع از زمينهاى كشاورزى ويتنام سوزانده و نابود گرديد.

٦. سلاحهاى هسته‌اى:

فاجعه ناشى از بكارگيرى اين سلاح موحش در ژاپن توسط آمريكا هنوز از خاطره جهانيان نزدوده و وحشت ناشى از آن همچنان لرزه بر اندام مى‌افكند.

٧. سلاحهاى بيولوژيك يا باكتريولوژيك:

اين نوع اسلحه كه به سلاح ميكروبى معروف است پس از سالها بحث و گفتگو سرانجام در كنوانسيون سال ١٩٧٢ به طور ابهام‌آميزى، آماده كردن، ساخت و ذخيره كردن آن را ممنوع نمود لكن از ممنوعيت بكارگيرى آن در جنگ سخنى به ميان نياورد.١

٨. روشهاى ناجوانمردانه:

گرچه مبناى جنگ بر غافلگير نمودن دشمن و فريب نيروهاى رزمنده و يا ابزار نظامى اوست لكن شيوه‌هاى ناجوانمردانه عبارت از آن نوع اعمال بدور از شرافت و مردانگى است كه يك طرف براى اغفال طرف ديگر بكار مى‌بندد.

دو نمونه متفاوت از اين شيوه را مى‌توان در تاريخ اسلام مطالعه كرد:

الف - در صفين كه از برهنگى براى فرار ناجوانمردانه توسط دشمنان امام على (ع) استفاده شد.

ب - امتناع از ادامه رزم توسط امام (ع) در برابر عمرو بن عبدود كه به روى حريف خدو انداخت.

امروز روشهاى ناجوانمردانه جنگ به صورتهاى مختلف مورد استفاده قرار مى‌گيرد از آنجمله سوء استفاده از: پرچم سفيد، علايم صليب سرخ، انيفورم نظامى حريف، پرچم دشمن يا كشور بى‌طرف، علايم سازمان ملل، وانمود كردن به تسليم شدن، وانمود كردن به جراحت و ناتوانى، وانمود كردن به رعايت مقررات انساندوستانه يا مقررات بين‌المللى، محموله‌هاى غذا، دارو، اسباب‌بازى، سپر قرار دادن زنان، كودكان، بيماران، مجروحان، اسيران و نظاير آن كه حاكى از روح نامردى و ناجوانمردى و تبهكارى است.

٩. جاسوسى:

منظور از جاسوسى به عنوان عمل ممنوع آن، نوع شيوه جمع‌آورى

[١] . رك: شارل روسو، حقوق مخاصمات مسلحانه، ج ١ ص ١٣٧.