فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٣٤ - مبحث پنجم رفتار فاتحان با دشمن
مردن را مىچشند و بر زنده ماندنشان افسوس مىخورند و هر لحظه مرگ را آرزو مىكنند.
زخمهاى عمليات فاتحان از پس غروب جنگ بر جانهاى تحقير شده و روانهاى متلاشى گرديده و ارواح داغديده و دلهاى زجر كشيده و دردآلود مىنشيند، در حالى كه زخم سلاح در اثناى جنگ بر بدنهاى سرشار از نيرو و سلاح بهدست وارد مىآيد.
در جنگ، دشمن و رقيب، نيروهاى رزمندهاند، ولى هدف در واپسين روز پيروزى، كودكان، زنان، مجروحان، بيماران، پيران و انسانهاى از پا افتاده و بىدفاع و تحقير شده و داغدارى هستند كه فقط تشنه جرعهاى محبتند.
جناياتى چون، سرنيزه زدن به شيرخواران، دريدن شكم زنان باردار، تجاوزهاى فجيع به زنان و دختران، زنده بگور كردن كودكان، زنان و پيران، آتش زدن زندهها، كشتن مردان در برابر ديدگان وحشتزده كودكان و زنان، جدا كردن كودكان از مادران، مثله و قطعه قطعه كردن عزيزان در برابر چشمان فرزندان، همسران، پدران و مادرانشان و دهها نوع وحشيگريهايى كه نه بر زبان مىآيد و نه در قالب قلم مىگنجد.
تنها در تاريخ گذشته دوران توحش بشرى ثبت نشده بلكه در جنگ جهانى اول و دوم و حتى در جنگ كره و ويتنام و عراق بر عليه ايران و بوسنى هرزوگوين نيز، دنيا شاهد رفتارى بس فاجعهآميزتر از گذشته آن هم در عصر ارتباطات و رسانههاى گروهى كه همه مىشنيدند و مىديدند، بوده است كه نمونه عادى آن راهاندازى جنايت هولناك نسلكشى صربها به دنبال تسخير شهرهاى مسلماننشين هرزوگوين و جشن پيروزى گرفتن سربازان سرمست و وحشيگريهاى آنان در شهرهاى سقوط كرده و اشغال شده در ديگر جنگها است.
زخمهايى كه از اين رهگذر بر عمق وجدان انسان معاصر نشسته است، نه با اوج موفقيتهاى علمى و فوق تخصصهاى پزشكى قابل مداواست و نه با پيشرفت شگفتانگيز دنياى الكترونيك و شاهكارهاى تكنولوژى معاصر تسكينپذير مىباشد.
اين مجامع هولناك هنگامى از حد تصور خارج مىشود كه فاتحان خود به گونهاى قربانى جنايتهاى دشمن متخاصم بوده و پيروزى را با سختى و تحمل مشقات جانكاهى بهدست آورده باشند.