فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٤٥ - ح - پيشگيرى آفات مديريت و فرماندهى

[١] ٠.

ناسپاسى:

ناسپاسى و كفور بودن، خصلتى نكوهيده براى هر انسان است، ولى در مديريت مى‌تواند در حد يك آفتِ زيان‌بخش، مورد توجه قرار گيرد (إِنَّ الْإِنْسٰانَ لَكَفُورٌ). ١

١١.

تكبر و طغيانگرى:

هر انسانى ممكن است به تكبر و طغيانگرى دچار گردد. (كَلاّٰ إِنَّ الْإِنْسٰانَ لَيَطْغىٰ أَنْ رَآهُ اسْتَغْنىٰ) [٢] ولى خطر وقتى صدچندان مى‌شود كه اين آفت به مديريت سرايت كند.

١٢.

شتابزدگى:

قرآن انسان را بالطبع عجول و شتاب زده معرفى كرده است (وَ كٰانَ الْإِنْسٰانُ عَجُولاً) [٣] ولى به عنوان يك خصلت نكوهيده و خطرناك در مديريت خطر شتابزدگى بيش از ميزان خطرى است كه انسان دركارهاى فردى وعادى خود با شتابزدگى به استقبال آن مى‌شتابد.

١٣.

لجاجت و خشك‌سرى:

منطقى بودن و هيچ سخنى را بدون دليل نپذيرفتن و در برابر باطل ايستادن غير از لجاجت و خشك‌سرى است. اين خصلت در انسان موجب تباهى مديريت نيز هست، مدير شايسته بايد با حسن نيت و اعتماد به منطق، استدلال واحترام به آراء ديگران اين خصلت را در خود بميراند. زيرا كه (وَ كٰانَ الْإِنْسٰانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلاً).٤

١٤.

فخر فروشى و امتيازطلبى:

از خود راضى بودن و به ديگران فخر فروختن و خود را از ديگران ممتاز شمردن آفتى است كه مى‌تواند تمامى تلاشهاى يك مدير كاردان و لايق را خنثى و موفقيت او را ناچيز گرداند انسان اگر به حال خود رها گردد دچار اين آفت نكبت‌بار مى‌شود (إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ) [٥] تواضع در مديران مى‌تواند در متوقف كردن رشد اين خصلت منفى در درون آدمى و ريشه كن نمودن آن مؤثر باشد.

١٥.

عدم پويايى:

حركت خصيصه هر موجود زنده است، سازمان و مديريت آن وقتى زنده است كه پويا و پيشرو باشد. ايستايى در مديريت و ايجاد وقفه در روند سازمان به معنى مرگ مديريت است.

١٦.

تسويف:

كار امروز به فردا واگذار كردن (تسويف) نمودار فرار مدير از مشكلات روزمره است و اگر اين كار تكرار شود آفت خطرناكى مديريت را به تباهى مى‌كشاند.

[١] . حج، آيه ٦٦.

[٢] . علق، آيه ٦.

[٣] . اسراء، آيه ١١.

[٤] . كهف، آيه ٥٤.

[٥] . هود، آيه ١٠.