فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٢٤ - مبحث دوم نظام امامت و مديريت جهاد

يكصدم ديگرش عدالت و نود و هشت درصد آن تدبير و قدرت رهبرى و مهارتهاى عرفى است.

مهارت در فرماندهى گرچه عمدتاً اكتسابى و تجربى است ولى بخشى هم مربوط به قريحه، ذوق، استعداد و آمادگى خاصى است كه فقط برخى از افراد برجسته از آن برخوردار مى‌باشند.

خصايص و صفات فرماندهى در واقع همان صفات كلى است كه در بحث امامت در جلد دوم اين مجموعه به طور فهرست‌وار آمده كه عيناً آن را در اينجا ذكر مى‌نماييم.

١. پشتكار در ادامه راه، خستگى‌ناپذيرى و مقاومت.

٢. كم توقعى و اكتفا به حداقل در ادامه راه.

٣. دورانديشى و همت گماردن به هدفهاى عاليتر و اكتفا ننمودن به موفقيتهاى كوچكتر.

٤. فرار نكردن از مشكلات و ناملايمات.

٥. قدرت پيش‌بينى حوادث و پيشاپيش حوادث حركت نمودن و پيشگيرى بجاى جبران. ٦. كم حرفى و پركارى.

٧. سازندگى و خلاقيت.

٨. عدم اهتمام به مسائل شخصى و مقطعى و كلّى نگرى.

٩. شناختن راه ورود و خروج كارها.

١٠. انعطاف پذيرى در برابر حوادث غير قابل علاج.

١١. اطلاع كافى از اسوه‌ها و مطالعه زندگى فرماندهان بزرگ.

١٢. صبر، استقامت و انعطاف ناپذيرى در برابر دشمنان.

١٣. بررسى مشكلات در موارد تزاحم و مراعات الاهم فالاهم.

١٤. حكم، گذشت، سرورى، بزرگ منشى و ظرفيت در برخوردها.

١٥. تقسيم كار و تنظيم امور.

١٦. خود را اسير مشكلات روزمره نكردن.

١٧. وقت شناسى.

١٨. تفكر مداوم.

١٩. برنامه‌ريزى و تثبيت امور طبق برنامه‌هاى پيش‌بينى شده.