فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٠٨ - پيروزى بدون جنگ

است بلكه اصولاً براى انجام كليه فرايض ديگر و از آن جمله اقامه عدل و احقاق حقوق عمومى و جلوگيرى از منهيّات، مفاسد و نيز امر به معروف و نهى از منكر چنين تشكيلاتى اجتناب ناپذير مى‌باشد.

٥. در مباحث گذشته نصوصى را در زمينه ديدگاه اسلام در مورد حذف جنگ نقل نموديم كه مفاد آن نصوص را مى‌توان در يك اصل خلاصه كرد:

پيروزى بدون جنگ

بى‌شك پيروزى بدون جنگ، مديريت سياسى ويژه‌اى را مى‌طلبد كه عنصر اصلى اين مديريت، «اطلاعات» مى‌باشد.

مديريت پيروزى بدون جنگ، در واقع داراى يك حصار سه بعدى است كه دشمن را بدون خونريزى وادار به تسليم يا شكست مى‌كند.

الف -

بعد پيشگيرى كه توان ابتكار عمل و تهاجم را از دشمن سلب مى‌كند و عمل پيشگيرى جز با كسب اطلاعات دقيق از وضعيت دشمن و حفاظت اطلاعات امكان‌پذير نمى‌باشد.

ب -

بعد غافلگيرى كه دشمن را زمين‌گير مى‌كند و فرصت استفاده از سلاح را از او مى‌گيرد و در نتيجه، برترى بدون خونريزى حاصل مى‌شود و غافلگيرى فرايند يك عمل اطلاعاتى است كه بايد توأم با حفاظت اطلاعات خودى باشد.

ج -

بعد تهديد و ارعاب دشمن كه انگيزه و اميد پيروزى را از دشمن سلب مى‌نمايد و اين عمل تنها در صورت اطلاع از اوضاع و احوال دشمن و ميزان قدرت و ظرفيت دفاعى آن امكان‌پذير است.

در جريان فتح مكه دو عمل اطلاعاتى به‌طور موازى انجام گرفت تا بزرگترين پيروزى اسلام بدون خونريزى انجام پذيرد.

د -

جمع‌آورى اطلاعات مربوط به وضعيت قريش در مكه.

ه‌ -

حفاظت اطلاعات مربوط به حركت پيامبر (ص) و سپاه اسلام از مدينه.

تأكيد پيامبر (ص) بر اين سياست چنان بود كه علاوه بر مراقبتهاى لازم دست به دعا برداشت و از خداوند طلب نمود كه اخبار مربوط به حركت ارتش منظم اسلام به سوى مكه به اطلاع قريش نرسد.