منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة - هاشمى خويى، ميرزا حبيب الله - الصفحة ٢٠٢ - الفصل الرابع من عهده

بوسيله دريافت حقوق خود كه خدا از خراج و ماليات براى آنها معين كرده و بپشتگرمى آن در جنگ با دشمنان نيرومند مى‌شوند و زندگى خود را اصلاح مى‌نمايند و رفع نياز مى‌كنند.

اين دو دسته لشكريان و خراج‌گزاران را دسته سومى بايد اداره كند كه عبارتند از قاضيان (دستگاه دادگسترى) و كارمندان دولت (استانداران و فرمانداران و بخشداران) و نويسندگان (متصدّيان امور دفترى) براى آنكه معاملات و معاهدات را منعقد مى‌كنند و عوائد را جمع آورى مى‌كنند و كارهاى كلّى و جزئي به آنها سپرده است.

زندگى همه اينها اداره نمى‌شود مگر بوسيله بازرگانان و صنعتگران كه وسائل زندگى را جمع آورى مى‌كنند و بازار داد و ستد بوجود مى‌آورند و با دست خود أبزارهاى زندگانى را جمع آورى مى‌كنند و مى‌سازند كه ديگران نمى‌توانند بسازند، سپس آن دسته پائين و بيچاره‌اند كه نيازمند و مسكينند، كسانى كه بايد به آنها بخشش كرد و براى خدا بدانها كمك نمود، هر كدام آنها را نزد والى جائى است و بر او لازم است باندازه‌اى كه زندگى آنها اصلاح شود به آنها كمك دهد.

والى از عهده اين خدمتى كه خدا بر او لازم كرده بر نيايد مگر بكوشش و استعانت از خداوند و وادار كردن خود بر درستكارى و صبر بر آن سبك باشد بر او يا سنگين.

الفصل الرابع من عهده ٧‌

فولّ من جنودك أنصحهم في نفسك للّه و لرسوله و لإمامك، و أنقاهم جيبا، و أفضلهم حلما، ممّن يبطى‌ء عن الغضب، و يستريح إلى العذر، و يرأف بالضّعفاء، و ينبو على الأقوياء، و ممّن لا يثيره العنف، و لا يقعد به الضّعف.