منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة - هاشمى خويى، ميرزا حبيب الله - الصفحة ٤٠٦ - الترجمة

از بنده خدا امير مؤمنان بمعاوية بن ابي سفيان.

أمّا بعد، تو خود مى‌دانى كه من در باره شماها حقّ نصيحت را بجاى آوردم و چون نتيجه نداد از شماها كناره كردم تا آنچه شدنى بود شد و چاره‌اى هم نداشت در اينجا داستان دراز است و سخن بسيار، گذشته‌ها گذشت و برگشتى ندارد و آمد آنچه آمدنى بود، تو با هر كس در پيش خود و بفرمان خود دارى بنام من بيعت كن و با جمعى از ياران و همكارانت به پيشگاه من بيا و شرط طاعت بجاى آور.

المختار الخامس و السبعون لعبد اللّه بن العباس، عند استخلافه اياه على البصرة

سع النّاس بوجهك و مجلسك و حكمك، و إيّاك و الغضب فإنّه طيرة من الشّيطان، و اعلم أنّ ما قرّبك من اللّه يباعدك من النّار و ما باعدك من اللّه يقرّبك من النّار.

قال الشارح المعتزلي: «ص ٧٦ ج ١٨ ط مصر»: روى «و حلمك» قال:

و طيرة من الشيطان بفتح الطاء و سكون الياء أى خفّة و طيش.

الاعراب‌

سع: أمر من وسع يسع، و الباء في بوجهك للالصاق.

و مقصوده ٧ المساواة في معاشرته و معاملته بين الناس بحيث يشملهم جميعا.

الترجمة

براى عبد اللّه بن عبّاس نگاشته هنگامى كه او را در بصره گماشته:

مردم را همه پذيرا باش با چهره باز و در مجلس خود و در قضاوت خود.

مبادا خشم گيرى كه خشم جهش و پرشى است از شيطان.