آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٣٢ - فصل ١٢ دعاى هنگام سوار شدن و حركت از منزل دوم(به جاى آن چه در اوايل كتاب آورديم)

بار خدايا، اين مركب‌ها را براى ما آفريده‌اى و در اختيار ما نهاده‌اى تا ما براى رفتن به جست و جوى دوست داشتنى‌هاى خود از آن‌ها استفاده كنيم و به سعادت روز حسابگرى و نعمت‌هاى سراى پاداش دست يابيم و نيازمندى‌هاى آن‌ها را، از علف و آب، به قدرت و گستردگى شفقتت پديد آورده‌اى و آن به جهت درخواست ما و مزد كار نيكى كه قبلا از ما سرزده، نبوده است. پس اى كسى كه پيش از آن كه از تو بخواهيم به ما عطا فرموده‌اى و مركب‌ها را براى ما رام ساخته‌اى قبل از آن كه عطايى درخواست كنيم و وقتى از ما خطايى سر زند، در كيفر آن شتاب نمى‌نمايى، بر محمّد و خاندانش درود فرست و ارزش رحمت و نعمت خود را به ما بشناسان و به عنايتت توفيق سپاس‌گزارى از آن را به ما الهام فرما و براى پاس دارى از حقوق عطاهايت نيرويى مدد گرفته از توان خودت به ما مرحمت فرما و با توجّه خاصّى به ما، آن مركب را براى ما رام گردان و به ما الهام فرما كه مسير ما و چاره انديشى ما هم آهنگ اراده‌ى تو و پيرو حكمت تو در تدبير آفرينش باشد. هر گاه از به كار بردن آن در جهت ايمنى و كام‌يابى‌مان غفلت ورزيديم، به ما الهام فرما تا راهى در پيش گيريم كه از جهت نگه‌دارى و نگهبانى ما شايسته‌ى توست و موجب دست‌يابى به سعادت دنيا و آخرت ماست؛ به رحمتت، اى مهربان‌ترين مهربانان.

آن گاه كه راه افتادى و در جادّه گام نهادى، بگو:

اللّهمّ تسلّم منّا ما وهبت لنا من الاختيار، و اجعل اختيارنا في مسيرنا و ليلنا و نهارنا صادرا عن الإلهام الواقي من أخطارنا و أكدارنا و حل بيننا و بين من يمكن أن يؤذينا في طريقنا بما تمدّنا به من حسن توفيقنا و صلاح رفيقنا، و اجعل حولنا حجابا من أستارك و حصنا من كفايتك و مبارّك و ألبسنا دروغ حمايتك و انتصارك و أملأ قلوبنا من كنوز التّوكّل و التّقوى الواقية من البلوى؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين.