آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٣٧ - فصل ٤ دعاهايى كه در ساعت حركت و هنگام رسيدن به آستانهى در، جهت گشوده شدن درهاى دوستى خوانده مىشود

بعد از خواندن اگر شيطان‌ها پيش تو آيند، فرشتگان به صورت آنان مى‌زنند و مى‌گويند: ديگر به اين شخص دست نمى‌يابيد؛ زيرا نام خدا را بر زبان جارى ساخته و به او ايمان آورده و بر او توكّل كرده و گفته است: هر چه خدا بخواهد (همان مى‌شود) و هيچ قدرتى جز به يارى خدا وجود ندارد.»[١] هم چنين به سند خود از عبد الرّحمان بن ابى هاشم، از ابو خديجة نقل مى‌كنيم كه گفت: امام صادق ٧ هنگامى كه بيرون مى‌آمد، مى‌فرمود:

«اللّهمّ خرجت إليك و لك أسلمت و بك آمنت و عليك توكّلت. اللّهمّ بارك لي في يومي هذا و ارزقني قوّته و نصره و فتحه و طهوره و هداه و بركته و اصرف عنّي شرّه و شرّ ما فيه. بسم اللَّه و اللَّه أكبر و الحمد للَّه ربّ العالمين. اللّهمّ إنّي خرجت فبارك لي خروجي و انفعني به.

پروردگارا، به سوى تو بيرون آمدم و خويشتن را به تو سپردم و به تو ايمان آوردم و بر تو توكّل كردم. بار خدايا، در اين روز به من بركت مرحمت فرماى و توان و يارى و گشايش و پاكيزگى و راه‌نمايى و نيك بختى آن را به من عطا كن و آسيب آن و آزار هر چه در آن است را از من باز گردان. به نام خدا و خدا بزرگ‌تر است و سپاس گويم پروردگار آفريننده‌ى جهان را. پروردگارا، از خانه به بيرون رفتم. پس اين كارم را مايه‌ى سعادت و فزونى برايم گردان و به آن سودمندم ساز.» هم چنين هنگامى كه وارد منزلش مى‌شد، همين را مى‌فرمود.[٢] به اسناد خودمان از ابو بصير نقل مى‌كنيم كه وى از امام باقر ٧ روايت كرده است كه آن حضرت فرمود:

«هر كس وقت بيرون آمدن از در خانه‌اش اين دعا را بخواند،

[١] مكارم الأخلاق: ٢٤٦؛ محاسن: ٣٥٠؛ فقيه ٢: ١٧٧.

[٢] كافى ٢: ٣٩٤؛ محاسن: ٣٥١.