آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٩٠ - فصل ٩ خوش بو شدن

فصل ٩: خوش بو شدن‌

هر گاه بخواهم خويشتن را با گلاب خوش بو سازم، چنان كه در كتاب «مضمار»[١] در برنامه‌ى روز اوّل ماه رمضان از امام صادق ٧ نقل كرده‌ايم (كه آن حضرت فرمود: «هر كس به مقدار يك كف دست گلاب به چهره‌اش بپاشد، آن روز از خوارى و فقر آسوده خواهد بود و هر كه گلاب را بر سر خود بريزد، آن سال از بيمارى سينه درد آسوده خواهد ماند. پس آن چه را در اين مورد توصيه مى‌كنيم وامگذاريد.»)، گلاب را در كف دست راست مى‌ريزم و مى‌گويم:

اللّهمّ بالرّحمة و الحكمة الّتي طيّبت بها أصل هذه الشّجرة حتّى جاءت بهذه الرّوائح العطرة و لم تكن شرّفتها بمعرفتك و لا ارتضيتها لعبادتك و قد شرّفتنا بمعرفتك و ارتضيتنا لعبادتك، فلا يكن تطييبك لذكرنا و عنايتك بأمرنا و ارتفاع قدرنا دون هذه الثّمرة و طيّب ذكرنا في دار الفناء و بعد مفارقة الأحبّاء و في يوم الجزاء و في دار البقاء أفضل ما طيّبت ذكر أحد من أولاد الأنبياء و أهل الدّعاء و ذوي الرّجاء و اجعله سببا لدفع أنواع البلاء و الابتلاء؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين.

پروردگارا، به رحمت و حكمت متعالى‌ات كه ريشه‌ى اين درخت را بدان خوش بو ساخته‌اى، به گونه‌اى كه اين بوهاى خوش از آن بر آيد؛ ولى (با اين همه لطافت) او را به شرف شناخت خود مفتخر

[١] مقصود كتاب« مضمار السّبق في ميدان الصّدق» نويسنده است.( ويراستار)