آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٤٩ - فصل ١٤ دعاهاى مربوط به منزل چهارم

خداوندا، تو را بر نعمت‌هاى بى‌شمارت ثنا مى‌گويم؛ ثنايى كه از ثناى همه‌ى خردمندان فزون‌تر باشد و تو را مى‌ستايم بر آن كه منافع آسمان‌ها و زمين و همه‌ى دوست داشتنى‌هاى آن‌ها را در اختيار ما نهاده‌اى و اين مركب‌ها را براى ما رام كرده‌اى.

خدايا، به رحمتى كه با آن راه‌هاى مقصدها و فايده‌هاى اقامت‌گاه‌ها را پيش روى گشودى تا در تاريكى‌هاى شب و روشنى روز سير كنيم و اين كه توان مسافرت داريم و مى‌توانيم از خطرها ايمن باشيم، از تو مى‌خواهيم كه خوشى‌ها و روشنى‌ها را بر ما تمام فرمايى؛ به حكمتى كه گنج مالكان ديوار را نگاه داشتى و به آن چه به سبب آن دل‌هاى نيكان را از آلوده شدن به چرك تعلّقات دنيوى- كه انسان را به طرف خود مى‌برند- و پافشارى‌ها (بر آن چه حرام كرده‌اى) پاك ساخته‌اى، ما و آن چه را هم راه داريم، نگه‌دار؛ به رحمتت، اى مهربان‌ترين مهربانان.

پس از سوار شدن، وقتى خواستى از منزل چهارم راه بيفتى، بگو:

اللّهمّ قد توجّهنا على نيّة أنّنا متوجّهون منك- جلّ جلالك- بك- جلّ جلالك- إليك- جلّ جلالك- لك- جلّ جلالك- فقوّنا على تصديق هذا المقال بالفعال، و سيّرنا على مطايا الإقبال و الظّفر بالآمال و قرّب لنا من المنازل ما كان بعيدا و قوّنا و قوّ دوابّنا قوّة تجعل مسيرنا حميدا و تدبيرنا سعيدا؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين.

بار الها، راه افتادن ما با اين قصد است كه حركت ما از سوى تو و به يارى تو و به سوى تو و خالص براى تو باشد؛ پس براى انطباق اين گفتار با عمل، به ما نيرويى عطا كن و ما را بر مركب‌هاى خوش بختى و رسيدن به آرزوها ره سپار فرماى و منازل دور دست را بر ما نزديك گردان و به ما و مركب‌هايمان نيرويى ده كه به خوبى راه بپيماييم و عاقبت‌انديشى ما در كارها را سعادت آفرين ساز؛ به رحمتت، اى مهربان‌ترين مهربانان.