آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٤٨ - فصل ١٤ دعاهاى مربوط به منزل چهارم
مىگرديم، توفيقى كه پروردگارمان نصيب ما كرد را ديدى، از شناخت و افتخارى كه به سبب عبادت و طاعتش به ما داد و ما در پيشگاه مقدّسش از تو به نيكى ياد كرديم كه به ما خدمت و محبّت و سخاوتمندى كردى.
اگر فرزند نام پدرش را با كارهاى نيك زيبا كرد، شايسته است پدر براى دستيابى فرزندش به آرزوها به او كمك كند و ما همانند فرزندان توايم؛ از تو مىخواهيم به زبان حال از حكم ران دنيا و معاد بخواهى كه در دوران زندگانىمان ما را در بقيّهى حركتها و آرامشهايمان بر مركبهاى تن درستى و كام رانى بر روى تو حركت دهد و از گزند ساير حيوانات و جمادات موذى كه در اندرون تو يا بر روى تو هستند، نگه دارد و در پرتگاههاى راهها ايمن سازد و هنگامى كه در درون تو جاى گرفتيم، از بقيّهى مادران باردار مهربانتر باشى و خدا ما را در دل تو از عقابها ايمن بدارد و روز قيامت همانند فردى كه سعادتمند شده و يارى گرديده و به آن چه مىخواسته دست يافته است از تو بيرون آورد، و از زمرهى آنانى باشيم كه با پرهيزگاران زير درخت طوبى- كه از آن آنهاست- گرد هم آمدهاند و چه خوب باز گشت گاهى است! آن گاه كه خواستى از چهارمين منزل سوار مركب شوى، بعد از سوار شدن بگو:
اللّهمّ إنّي أحمدك على نعمك الّتي لا تحصى بالحساب؛ حمدا يزيد على حمد كلّ حامدين من ذوي الألباب و على تسخيرك لنا منافع السّماوات و الأرض و ما فيهما من المحابّ و على تسخير هذه الدّوابّ.
اللّهمّ فبالرّحمة الّتي فتحت علينا و بين يدينا طرق المقاصد و فوائد الموارد حتّى سيّرتنا في ظلمات اللّيل و ضوء النّهار متمكّنين من الأسفار سالمين من الأخطار، فنسألك تمام هذه المسارّ و الأنوار و حفظنا و حفظ ما أنعمت علينا بما حفظت به كنز أصحاب الجدار و بما حفظت به قلوب الأبرار من دنس الآصار و الإصرار؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين.