آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٤٥ - فصل ١٤ دعاهاى مربوط به منزل چهارم

اللّهمّ إنّ موائد الكرماء و طعام الحكماء و الرّحماء مصونة عن التّكدير و الموافقة و التّغيير. فاعف عمّا مضى من ذنوبنا و استر ما اطّلعت عليه من عيوبنا و أزل وحشة المعاصي من قلوبنا حتّى نتهنّأ بمائدتك و ضيافتك و طهّرنا و طهّرها مما يقضي تنغيصنا بشي‌ء من معاقبتك أو معاتبتك، فقد روّينا في الأخبار عن سيّد الأبرار أنّه قال: «أطيلوا في الجلوس على الموائد فإنّها ساعة لا تحسب من أعماركم و لا تحاسبون عليها.» و قد رجونا دخولنا في هذه الوعود و شمولنا بعوائد الجود، فصدّق حسن ظنّنا بكرمك و أجرنا على ما عوّدتنا من نعمك؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين.

پروردگارا، سفره‌هاى بزرگان و غذاى حكيمان و مهرورزان از زيان و سختى و سرزنش مصون است؛ پس گناهان گذشته‌ى ما را ببخش و آن چه از عيب‌هاى ما را كه بر آن آگاهى يافته‌اى، بپوشان و وحشت معصيت‌هايى كه مرتكب‌شده‌ايم را از دل‌هايمان بزداى تا بر سر سفره و مهمانى‌ات خوش باشيم و ما و آن را- از آن چه مايه‌ى تلخ كامى به چيزى از كيفر يا عتابت مى‌گردد- پاك گردان؛ چرا كه در اخبار از سيّد ابرار به ما رسيده كه فرموده است: «در كنار سفره زياد بنشينيد؛ زيرا آن لحظه‌اى است كه از عمرهاى شما محسوب نمى‌گردد و بر آن حسابى از شما كشيده نمى‌شود.»[١] اميدواريم اين وعده‌ها شامل حالمان گردد و از فوايد بخشش بهره‌مند گرديم؛ پس به كرمت، گمان نيك ما را تصديق فرما و هم چنان نعمتت را بر ما ارزانى دار؛ به رحمتت، اى بخشنده‌ترين بخشندگان.

زمانى كه در منزل چهارم مى‌خواستى بخوابى، بگو:

اللّهمّ إنّك عرّفتنا أنّ النّائمين كالأموات و المستيقظين من‌

[١] مكارم الأخلاق: ١٤١، از امام صادق ٧.