آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٢٤ - فصل ٧ دعاى پيامبر اكرم

فصل ٧: دعاى پيامبر اكرم ٦ وقتى در جنگ يا مسافرتى بود و شب فرا مى‌رسيد

اين دعا را به سند خودم از كتاب «التّذييل» تأليف محمّد بن نجّار- كه در بيان حال حمزة بن علىّ بن عثمان قريشى مخزومى نقل كرده است- روايت مى‌كنم كه گفت: هر گاه پيامبر اكرم ٦ به جنگ يا مسافرتى مى‌رفت و شب فرا مى‌رسيد، چنين مى‌گفت:

«يا أرض، ربّي و ربّك اللَّه. أعوذ باللَّه من شرّك و شرّ ما فيك و شرّ ما خلق فيك و شرّ ما دبّ عليك. أعوذ باللَّه من شرّ كلّ أسد و اسود و حيّة و عقرب و من ساكن البلد و من شرّ والد و ما ولد.

اى زمين، خداى من و تو اللَّه است. پناه مى‌برم به خدا از آسيب تو و زيان آن چه در دل توست و از شرّ هر آن چه در تو آفريده شده است و از گزند هر جنبنده‌اى كه بر روى توست. به خدا پناه مى‌برم از شرّ هر شير و مار سياه بزرگ و مار و عقرب و ساكنان شهر و از تبه كارى زاينده و از زاده‌اش.»[١]

[١] بحار ٧٦: ٢٦١؛ مكارم الأخلاق: ٢٤٨؛ عدّة الحسن الحصين( از ابن جزرى): ١١١.