آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٩٨ - فصل ٢٠ در بيان ترس از دزديده شدن اموال
فصل ٢٠: در بيان ترس از دزديده شدن اموال
صاحب كتاب «منية الدّاعي» به سند خود نقل كرده است كه پيامبر اكرم ٦ فرمود:
«يا على، ايمنى امّت من از دزدى به (خواندن) اين (آيات) است:
قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ أَيًّا ما تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَ لا تُخافِتْ بِها وَ ابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا* وَ قُلِ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً.[١] (بگو: پروردگار را به نام اللَّه يا رحمان- به هر كدام (كه مىخواهيد)- بخوانيد. نامهاى نيكو از آن اوست. نماز خود را (بسيار) بلند و (بسيار) آهسته مخوان و ميان اين دو، راهى برگزين.* بگو:
سپاس خداى را كه فرزندى نگرفت و در حكومتش بىهمتاست و او را هيچ سرپرستى، از (روى) زبونى نيست و او را بس بزرگ دار.) در حديث چنين بود: «آيه تا آخر سوره) و ما آيه را براى كسى كه نيازمند آن است، كامل آورديم.[٢]
[١] إسراء( ١٧): ١١١- ١١٢.
[٢] بحار ٧٦: ٢٦٠ و ٩٥: ١٢٤.