آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٥٨ - فصل ٣ مواردى كه مسافر به آنها فال بد مىزند و احساس خطر مىكند و آن چه بدىها را دفع مىكند
فصل ٣: مواردى كه مسافر به آنها فال بد مىزند و احساس خطر مىكند و آن چه بدىها را دفع مىكند
شيخ صدوق در من لا يحضره الفقيه به سند خود- كه به مولامان، ابو الحسن موسى بن جعفر ٨ مىرسد- روايت كرده است كه آن حضرت فرمود:
«پنج چيز براى مسافر در راه بدشگون است: [ديدن] كلاغى كه در سمت راست مسافر بانگ كند و دم خود را علم كرده باشد و گرگى كه بر دم خود نشسته باشد و بر روى او زوزه كشد و سه مرتبه بلند گردد و پست شود و آهويى كه از جانب راست او بيايد و به سمت چپ او برود و جغدى كه فرياد كند و زن پير سپيد مويى كه رو به روى او بيايد يا شرمگاه خود را به او بنمايد و الاغ مادهاى كه گوشش بريده باشد.
هر گاه شخصى در دلش ترسى از آن چه ذكر شد، پيدا شود بگويد:
اعتصمت بك- يا ربّ- من شرّ ما أحذر في نفسي فاعصمني من ذلك.
پروردگارا، پناه مىبرم به تو از شرّ آن چه در دلم از آن مىترسم؛ پس مرا از آن حفظ فرما.
پس خداوند او را از آن محفوظ مىدارد.»[١] در كتاب محاسن، إن شاء اللَّه هم افزوده شده است.
در هر دو روايتى كه از فقيه و محاسن نقل شده، عدد پنج گفته شده و حال آن كه شش چيز است. شايد اشتباه از نويسنده يا راويان حديث باشد.
[١] فقيه ٢: ١٧٥؛ روضة المتّقين ٤: ١٩٩؛ محاسن: ٣٤٨؛ روضهى كافى: ٣١٤؛ خصال:
٣٠١.