آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢١١ - فصل ٨ نماز مسافران و آن چه از ديد اهل معرفت بايد به آن همت گماشت
شايسته است كه ٤ دينار باقى مانده را با عيارى ناقص و ارزشى كمتر از اندازه بپردازد؟! بدين سبب اين سخن را گفتيم كه نافلههاى ظهر هشت ركعت و خود نماز ظهر در منزل چهار ركعت و نافلههاى عصر هشت ركعت و نماز عصر هم چهار ركعت است و جمعش مىشود ٢٤ ركعت و خداوند از اين تعداد به چهار ركعت اكتفا كرده است؛ دو ركعت ظهر و دو ركعت عصر. پس چگونه مىخواهد آن را با كاستن ادا نمايد؟! هم چنين مسافر بايد دقّت كند مبادا در قصد سفرهايش مطلب بر او مشكل شود و در اشتباه افتد؛ به خاطر هوا و هوس و طمع و ميلها و كارهاى دنيوى مسافرت كند؛ ولى بپندارد كه اين فرمان بردارى پروردگار است و بر اين نيّت، نمازش را شكسته بخواند! نيز هشدار مىدهم در لابهلاى نيّتش به سفرى كه ظاهرش بندگى مولايش است، به جهت بهرههاى دنيا، تصميم به نافرمانى خدا را در چيزهاى ديگر، وارد نكند و اگر چنين تصميمى داشت طاعتش معصيت شده تباه مىگردد! نيز [در اين حال] روا نيست نماز خود را بشكند. پس خود را فريب ندهد؛ زيرا به راستى خداوند بر خواستهى واقعى او آگاه است.