و در كنز العرفان آورده كه بنا بر طهارت ظاهر در اين مقام چند حكم است اول آنكه تطهير واجبست زيرا كه امر حقيقت از براى وجوبست، دوم تطهير واجبست براى نماز نه بحسب ذات بجهت اجماع جميع امت و قرينه‌ وَ رَبَّكَ فَكَبِّرْ بنا بر آنكه مراد تكبير افتتاح باشد، سوم اينكه وجوب على عمومه نيست زيرا كه در احاديث صحيحه ثابت گشته كه دم غير مغلّظ كه از درهم بغلي قاصر باشد معفو عنه است و همچنين است خون قروح و جروح كه باز نايستد يا از مطلق نجاست در حال ضرورت يا آنكه ملبوس از ما لا يتم به الصلاة باشد و غير آن بر تفصيلى كه در كتب فقهيه مسطور است، چهارم آنكه تطهير از براى غير نماز و طواف مستحبّ است بجهت تمرين تكليف بر آن و سهولت او نزد دارنده آن، و در نفحات از شيخ ابو الحسن على المزنى قدس سره نقل مى‌كند كه حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را در خواب ديدم مرا گفت يا على طهر ثيابك عن الدنس تحظ بمدد اللَّه فى كل نفس يعنى پاكيزه گردان جامهاى خود را از چرك و نجاست تا بهره‌مند گردى بمدد و تأييد خداى در هر نفس گفتم يا رسول اللَّه ثياب من كدامست فرمود كه حق سبحانه بر تو پنج خلعت پوشانيده است خلعت محبت و خلعت معرفت و خلعت توحيد و خلعت ايمان و خلعت اسلام و هر كه خداى را دوست دارد بر وى آسان شود هر چيزى و هر كه خداى را بشناسد همه چيز در نظر او خرد نمايد و هر كه خداى را بيگانگى بداند بوى شريك نيارد هيچ چيزى را و هر كه بخداى ايمان آرد ايمن گردد از هر چيزى و هر كه باسلام متصف بود در خداى عاصى نشود و اگر عاصى شود اعتذار كند و چون اعتذار كند قبول كند، پس شيخ مذكور گفت از اينجا دانستيم معنى قول حق سبحانه را كه‌ وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ.

(٥)- وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ رجز بكسر و ضم راء بمعنى عذابست، و مراد اينجا آن چيزيست كه مؤدى باثم شود از عبادت اوثان و غير آن از انواع معاصى يعنى از گناه كناره كن، مراد آنست كه بر هجر آن ثابت قدم باش و بر آن استمرار نماى چه آن حضرت از جميع مآثم معصوم بوده و بعضى چنين تفسير آن كرده‌اند كه از فعل قبيح و خلق ذميم مجتنب شو، و گويند كه حب دنيا از دل خود بيرون كن زيرا كه آن سر همه گناهانست، و نيز در كنز العرفان آورده كه (رجز) يا بمعنى عذابست هم چنان كه قول اكثر مفسرانست پس امر باشد بهجران آن يعنى بهجران اسباب موجبه آن و اين امارت وجوب تطهير ثياب است و يا بمعنى نجاستست پس آن صريح است بوجوب توقى از نجاست در حال صلاة.