تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٦٨ - سوره الليل(٩٢) آيات ١٠ تا ٢١

خود را داد و يك درخت گرفت و بپيغمبر داد تا بعوض آن درختى از بهشت بستاند، و صاحب طبرسى آورده كه قاضى عضد [١] گفته كه آيه‌ لا يَصْلاها إِلَّا الْأَشْقَى الَّذِي كَذَّبَ وَ تَوَلَّى‌ دلالت نميكند بر آنكه حق سبحانه و تعالى داخل نسازد در دوزخ مگر كافر را هم چنان كه زعم خوارج و بعضى از مرجئه است زيرا كه تنكير مذكوره و تعريف آن دالست بر آنكه مراد بآن ناريست مخصوص از نيران كه در آن داخل نشود مگر شخصى كه اشقاى همه باشد چه نيران را دركات متعدده است هم چنان كه در سورة النبأ سمت تحرير يافت پس اين نار مخصوص دركه‌اى باشد از آن دركات فحينئذ آيه مذكوره دلالت نكند بر آنكه غير اشقى از عصات كه شقاوت ايشان كمتر باشد بجهت انتفاى احد وصفين مذكورين در ايشان كه آن تكذيب و توليست بآتش معذب نشوند، و بعضى گفته‌اند كه مراد باشقى و اتقى شقيست و تقى كما قال طرفه: