تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٣٨ - سورة العصر

لا زوال له‌

يعنى پدر من حديث كرد اين اقوال كه مذكور شد نزد ابى عبد اللَّه در آيه كريمه‌ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ‌ آن حضرت در غضب شده فرمود حق سبحانه و تعالى سؤال نكند بندگان خود را از آنچه بفضل خود بر ايشان انعام كرده باشد و بر ايشان منت ننهد چه امتنان بنعم از مخلوق قبيح است پس چگونه آن را نسبت بخالق توان داد و ليكن مراد بنعيم در اين آيه دوستى ماست كه اهل البيتيم و موالات ما كه حق سبحانه از آن سؤال كند بعد از توحيد و نبوت زيرا كه بنده هر گاه باين نعيم وفا كند او را بروضه رضوان رساند كه هرگز سمت فنا و زوال نپذيرد و پدر من از آبا كرام خود عليهم السّلام حديث كرده كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم امير المؤمنين عليه السّلام را گفت اى على اول چيزى كه بنده را بعد از مرگ از آن سؤال كنند كلمه شهادتين باشد و ولايت و محبت و حقيت تو پس هر كه باين اقرار كند و اعتقاد نمايد بنعيم ابدى و سعادت سرمدى رسد، و نيز در عيون اخبار الرضا از آن حضرت عليه السّلام نقل كرده‌

أن اول ما يسئل عنه العبد يوم القيمة الشهادة و النبوة و موالات على بن ابى طالب عليه السّلام.

سورة العصر

مكيست و سه آيه است باجماع و اختلاف در دو آيت است‌ وَ الْعَصْرِ غير مكيست و مدنى الاخير و بِالْحَقِ‌ مكى و مدنى الاخير.

و در حديث ابى بن كعب واقع شده كه هر كه اين سوره را بخواند حقتعالى ختم او را بصبر كند و در روز قيامت او را با صابران و اصحاب حق حشر كند، و بروايت ديگر از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مرويست كه هر كه‌ وَ الْعَصْرِ را تلاوت كند حق سبحانه او را بيامرزد و از جمله كسانى باشد كه بحق و صبر وصيت كرده باشد، و حسين بن ابى العلاء از ابى عبد اللَّه عليه السّلام روايت كرده هر كه و العصر را در نوافل قرائت كند حق سبحانه در روز بعث روى او را نورانى گرداند و دندانهاى او را خندان و چشم‌هاى او را روشن و آن چنان با روى درخشان و دندان خندان و چشم روشن به بهشتش در آورد.

بدانكه چون حق سبحانه ختم سوره تكاثر نمود بوعيد كسانى كه مشغول حطام دنيا شده‌اند و ترك طاعت و عبادت كرده‌اند و بسبب آن زيانكار آخرت شده‌اند در اين سوره نيز خسران انسان را ذكر ميكند و ميگويد كه: