بار خدايا نه در خانه خودم رها كردى و نه بخانه خودت رسانيدى بعزت و جلال تو سوگند كه اگر اينعمل با من غير تو كردى من شكايت او را جز بتو نميكردم هنوز اين سخن تمام نكرده بود كه ديدم شخصى از گوشه بيابان پيدا شد مهار ناقه نيرومندى در دست گرفته نزد آن عورت آمد و ناقه را فرو خوابانيد و گفت بر نشين وى بر آن سوار شد و چون باد از پيش من برفت ديگرش نديدم تا كه بمطاف رسيدم چون با او ملاقات كردم گفتم بدان خداى كه با تو اين كرامت فرمود كه بگوى تو كيستى گفت‌

انا شهدة بنت مسكة بنت فضة خادمة فاطمة الزهراء عليهما السلام‌

بعد از آن گفت اين نه منزله منست بلكه از بركت و ميمنت خداوندان منست مرا چه حد اينكه خداوند لطيف با من ضعيف اين كند كه ديدى آورده‌اند كه بعضى از عرب چون بحج رفتند تجارت نكردندى و آن را اثم دانستندى و چون عشر ذى الحجه در آمدى دست از بيع و شرى باز داشتندى و جمعى از تاجران كه بحج آمدندى گفتند (داج لا حاج) اينها از اعوان حاجيانند و مكاريان ايشان نه حاجيان حق سبحانه رفع اين تأثم از ايشان فرمود كه‌ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ‌ نيست بر شما گناهى‌ أَنْ تَبْتَغُوا از آنكه بجوئيد و طلب كنيد در راه حج و موسم آن‌ فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ‌ روزى از پروردگار خود بواسطه تجارات يعنى سودا و معامله شما را از فيض حج بى‌بهره نميگرداند و بجهت آن آثم نميشويد فَإِذا أَفَضْتُمْ‌ پس چون برگرديد بكثرت و انبوه‌ مِنْ عَرَفاتٍ‌ از موضعى كه آن را عرفات مى‌گويند فَاذْكُرُوا اللَّهَ‌ پس ياد كنيد خداى را بتلبيه و تهليل‌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ‌ نزديك مشعر الحرام كه موضعى مشهور است‌ وَ اذْكُرُوهُ‌ و ياد كنيد او را در اين مكان بتلبيه و تهليل و دعا و گويند مراد نماز عشائين است‌ كَما هَداكُمْ‌ هم چنان كه راه نمود شما را يعنى بر طريقى كه شما را تعليم نمود بمناسك حج و غير آن و يا ياد كنيد او را ياد كردنى هم چنان كه هدايت داد شما را هدايتى نيكو بمناسك و غير آن چه شكر نعمت هدايت واجبست ما مصدريه است يا كافه‌ وَ إِنْ كُنْتُمْ‌ و بدرستى كه بوديد شما مِنْ قَبْلِهِ‌ پيش از اين هدى يا قبل از بعث هادى مطلق كه محمد (ص) است‌ لَمِنَ الضَّالِّينَ‌ از جمله راه نيافتگان و نادانان بايمان و احكام آن و نزد بعضى ان نافيه است نه مخففه از مثقله‌