تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٣٠ - سوره البقرة(٢) آيات ٨٠ تا ٨٩
تعالى غافل نيست عَمَّا تَعْمَلُونَ از آنچه ميكنند يهود از نقض عهد و غير آن از ساير معاصى اين تأكيد وعيد است يعنى حقتعالى از افعال قبيحه و اقوال شنيعه ايشان غافل و ذاهل نيست و همه را بر وفق كردار و گفتار ناصواب در سلسله عذاب و عقبه عقاب و چنگال نكال خواهد كشيد و حفص بخطاب ميخواند لقوله منكم يعنى اى يهود از آنچه ميكنيد از انواع گناه خدا بآن آگاهست و ميشايد خطاب عام باشد يعنى اى بندگان آنچه از شما صادر ميشود علم الهى محيط است بآن و بهيچ چيز از آن ذاهل نبوده و نيست پس در عمل صالح كوشيد و از كردار قبيح پا بيرون كشيد و وجه غيبت كه قرائت غير حفص است بنا بر ارجاع آنست بمن موصول و بدانكه أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ اجتماع ايمانست با كفر كه مخالف مذهب حقست و صحيح آنست كه ايمان اينجا بمعنى لغويست نه اصطلاحى چه ايمان اصطلاحى تصديق است بجميع ما جاء به النبى (ص) و گويند معنى آنست كه ايشان اظهار تصديق ميكردند ببعضى از كتاب و انكار مينمودند ببعضى ديگر و محتملست كه معنى اين باشد كه چون شما عمل ببعضى ميكنيد دون بعضى پس گوئيا ايمن آوردهايد ببعضى دون بعضى ديگر و اين آيه دالست بر آنكه ايمان ببعضى با كفر ببعضى نفع نمىدهد ايشان را أُولئِكَ آن گروه ناقضان عهد و عهد شكنان الَّذِينَ آنانند كه از بيخردى اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا خريدهاند و بدل كردهاند زندگانى محقر دنيا را بِالْآخِرَةِ بنعمت جاودان سراى ديگر فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ پس سبك كرده نشود از ايشان الْعَذابُ مطلق عذاب نه در دنيا بنقض جزيه و نه در آخرت بنقض تعذيب وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ و نباشند ايشان كه يارى داده شوند در دنيا بدفع آفات و بليات از ايشان و نه در عقبى برفع عقوبات در آيه دلالتست بر آنكه سرمايه عذاب ايشان دوستى دنيا است كه
(حب الدنيا رأس كل خطيئة)
و در حديث آمده كه
اشقى الاشقياء
كسيست كه دين را بدنيا بفروشد يعنى دنيا بر آخرت اختيار كند و كسى كه شقاوت او از اين كس بيشتر است كسيست كه دين خود را بدنياى غيرى بفروشد و بعد از آن ذكر نعمت كتاب تورية و ارسال رسل ميكند بر ايشان و كفران ايشان بآن تكذيب در مقابل آن و ميگويد كه وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى بدرستى كه ما عطا كرديم بموسى الْكِتابَ تورية را كه جامع احكام شريعت ايشان بود وَ قَفَّيْنا و از پى در آورديم مِنْ بَعْدِهِ از پس موسى بِالرُّسُلِ بفرستادگان يقال (قفاه اذا تبعه و قفاه به اتبعه من القفا نحو ذنبه من الذنب) يعنى در عقب موسى فرستاديم پيغمبران را چون يوشع