تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٧٧ - سوره البقرة(٢) آيات ٤٠ تا ٤٩
جهت جحود و انكار و عناد با پيغمبر كه وصف او در تورية ايشان بود چهارم آنكه مردمان را بطاعت خدا امر مىكردند و خود بآن مخالفت مىكردند از انس مرويست كه رسول صلّى اللَّه عليه و آله فرمود كه در شب معراج بر جماعتى بگذشتم كه لبهاى ايشان را بمقراض آتشين مىبريدند گفتم بجبرئيل كه اينها كيستند گفت خطباى اهل دنيايند كه مردمان را ببر امر مىكردند و خود تارك آن بودند و چون حقتعالى امر كرد كفار را بآنچه بر ايشان شاق بود از كلفت عبادت و ترك رياسة و اعراض از مال ايشان را باستعانت بصبر و صلاة امر كرد در آن امور و فرمود كه وَ اسْتَعِينُوا و يارى خواهيد بر حوايج خود بسوى حقتعالى بِالصَّبْرِ بشكيبايى كردن در اداى طاعت و بانتظار نحج و فرج بوسيله عبادت چه صبر بر امور شاقه موجب فرجست و شكيبايى بر كلفت طاعت باعث ترح و از ائمه هدى عليه السّلام و بعضى از علماى جمهور روايتست كه مراد بصبر صومست يعنى استعانة نمائيد بر ما يحتاج خود در دنيا و عقبى بروزه داشتن وَ الصَّلاةِ و بنماز فريضه چه روزه كه عبارتست از صبر بر ترك مفطرات متضمن كسر شهوتست و تصفيه نفس و توسل بصلاة و التجا بآن جامع انواع عبادت نفسانيه و بدنيه است از طهارت و ستر عورت و صرف مال در اين هر دو و توجه بكعبه و عكوف براى عبادت و اظهار خشوع بجوارح و اخلاص نية بقلب و مجاهده با شيطان و مناجات با حضرت قاضى الحاجات و قرائت قرآن و تكلم بشهادتين و كف نفس از اطيبين كه اكل و جماع است و اين موجب تحصيل مآربست و جبر مصائب و مروى است كه رسول صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه غمگين ميگشت مشغول بنماز و روزه مىشد و مىتواند بود كه مراد بصلاة معنى لغوى باشد كه آن دعا است يعنى استعانت نمائيد بر بلايا بصبر و التجا بدعا و ابتهال بتضرع بحق تعالى در دفع آن و در مجمع آورده كه حب رياست مانع علماى يهود بود از اتباع پيغمبر زيرا كه از زوال رياست خائف بودند اگر متابعت پيغمبر كنند حقتعالى فرمود كه استعانت نمائيد بر وفا كردن بعهدى كه در كتاب تورية بر شما معاهده كردهام كه آن طاعت و اتباع امر من است و ترك آنچه شما را از آن نهى كردهام و تسليم امر من و اتباع رسول من كه محمد (ص) است بصبر كردن بر ضيق معيشت و سد رسوم وظايف كه از عوام خود مىگرفتند و يا بروزه كه دافع شره و حرص است كما
قال النبى ص (الصوم و جاء)
و بنماز كه مرغب شما است در آنچه نزد خداست از نعم جليله ابديه و مزهد شما از حطام حقيره فانيه و حب رياست كما قال عز اسمه إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ و ديگر بجهت آنكه متضمن تواضع است از براى خدا و دافع حب رياستست و نزد برخى خطاب باهل اسلام است و معنى آنكه استعانة نمائيد بر تبخز مثوبتى كه وعده دادهام بكسى كه تابع پيغمبر شود يا بر مشقت تكليف بصبر كه آن حبس نفس است بر طاعات و حبس آن از معاصى و شهوات و بنماز كه متضمن تلاوت قرآنست و تدبر در معانى آن و اتعاظ بمواعظ آن و ايتمار باو امر آن و انزجار از نواهى آن