او مأيوس نشود و از عقوبت او ايمن نگردد و مؤيد اينست قوله تعالى‌ يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ‌ و قوله‌ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً و آيه دلالت نمى‌كند بر آنكه هر كه بميرد با اصرار بر كبيره راجى به رحمت حق سبحانه نباشد چه دليل مفهوم غير صحيح است نزد اكثر و ديگر آنكه نزد ما جايز است اجتماع ايمان و هجرت و جهاد با ارتكاب كبيره پس كسى كه متصف باشد بآن از تحت اين آيه بيرون نرود بلكه همان اميدوار خواهد بود برحمت الهى و مغفرة نامتناهى‌ وَ اللَّهُ غَفُورٌ و خدا آمرزنده مؤمنانست از آنچه از ايشان صادر شده از خطا و قلت احتياط در ملاحظه ماه حرام كه رجب است‌ رَحِيمٌ‌ مهربان بر ايشان باجزال ثواب و جزا خلاصه كلام در اينمقام آنست كه چون بنده نميداند كه در مستقبل زمان بر طاعت الهى اقامت خواهد نمود يا اينكه از آن منقلب خواهد شد بمعصيت پس از حسن عاقبت خود خبر نخواهد داشت فحينئذ او را ناچار باشد كه رجاء او با خوف هم قرين بود و بدانكه رجب را ماه حرام گويند جهت آنكه قتل در او حرام است و ماه مفصل لا سنه نيز گويند زيرا كه عرب در اين ماه سنانها از نيزه‌ها بگرفتندى و تسميه آن برجب جهت آنست كه اشتقاق آن از رجبته است بمعنى عظمته و چون عرب تعظيم حرمة اين ماه كردندى از اين جهت باسم رجب مسمى شد و بجهت مبالغه در تعظيم حرمت او را رجب المرجب مى‌گويند و اصم نيز گويند جهت آنكه در آن قعقعه سلاح نشنوند و اصب نيز خوانند بنا بر آنكه حقتعالى در اين ماه رحمت خود را بر بندگان ريزان گرداند و صب بمعنى ريختن است آورده‌اند كه چون اين آيه نازل شد عبد اللَّه بن جحش نامه نوشت بمسلمانان اهل مكه و در آن درج كرد كه اگر مشركان شما را تعيير كنند بآنچه از من صادر شد شما نيز ايشان را سرزنش كنيد بكفر و منع رسول و اخراج او از مكه و بعد از ذكر قتال بيان حكمى ديگر از احكام شرع ميكند بقوله يسئلونك ميپرسند تو را اى محمد صلّى اللَّه عليه و آله‌ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ از تعاطى خمر و قمار يعنى از تناول خمر و مباشرت قمار آورده‌اند كه جمعى از اصحاب نزد رسول ص آمده گفتند يا رسول اللَّه (افتنا فى الخمر و الميسر فانهما مذهبة للعقل مسلبة للمال) ما را فتوى ده در باب خمر كه زايل كننده عقلست و در قمار كه سبب سلب مال است حق تعالى فرمود قُلْ‌ بگو اى محمد فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ در اين هر دو گناهى بزرگ است چه هر دو مؤديند بانتكاب از مامور و ارتكاب محظور وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ‌ و منفعتها است مر مردمان را منافع خمر يابد نيست چون اشتعال حرارت غريزى و هضم طعام و تقويت طبيعت و دفع فضلات و يا خلقى چون تواضع متكبران و سخاوت ممسكان و جرأت بيدلان يا مالى چون سود فراوان‌