تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤٦٠

تا او را منزلتى و قدرى باشد در درگاه من و عمل او وى را بآن منزلت نميرساند پس وى را باين بليه مبتلا كردم تا او را به آن منزلت و پايه رسانم از اينجا معلوم ميشود كه بليه عين عطيه و مكرمت است و نقمت محض نعمت و راحت و در حديث آمده كه‌

ان لاهل البلايا في الدنيا لدرجات فى الآخرة ما تنال بالاعمال حتى ان الرجل ليتمنى ان جسده فى الدنيا قرض بالمقاريض مما يرى من حسن ثواب اللَّه لاهل البلاء من الموحدين‌

يعنى مر اهل محنت و اصحاب مشقت و مصيبت را درجاتى است عاليه و مراتبى است غاليه در عقبى كه بكثرت نماز و روزه و ساير طاعات ديگر به آن نتوان رسيد حتى كه بنده مؤمن چون در آخرت منازل رفيعه اهل بلا را كه از اهل ايمان باشند مشاهده كند آرزو داشته باشد كه كاش بدن او را در دنيا بمقراض ذره ذره كردندى تا به آن درجات عاليه مستسعد گشتى پس از اين كلام ميمنت انجام معلوم ميشود كه منزلهاى رفيعه و منصبهاى منيعه و درجهاى بلند و مرتبه‌هاى ارجمند نامزد بلاكشان باديه محنت و نامرادان زاويه مشقت كرده‌اند* و نعم ما قيل‌