تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين
(١)
مقدمه
٢ ص
(٢)
سورة فاتحة الكتاب
١٩ ص
(٣)
سوره الفاتحة(1) آيات 1 تا 7
٢٦ ص
(٤)
سورة البقره
٤٩ ص
(٥)
سوره البقرة(2) آيات 1 تا 9
٥٥ ص
(٦)
سوره البقرة(2) آيات 10 تا 19
٨٠ ص
(٧)
سوره البقرة(2) آيات 20 تا 29
٩٧ ص
(٨)
سوره البقرة(2) آيات 30 تا 39
١٣٩ ص
(٩)
سوره البقرة(2) آيات 40 تا 49
١٧٠ ص
(١٠)
سوره البقرة(2) آيات 50 تا 59
١٨٥ ص
(١١)
سوره البقرة(2) آيات 60 تا 69
١٩٨ ص
(١٢)
سوره البقرة(2) آيات 70 تا 79
٢١٢ ص
(١٣)
سوره البقرة(2) آيات 80 تا 89
٢٢٢ ص
(١٤)
سوره البقرة(2) آيات 90 تا 99
٢٣٤ ص
(١٥)
سوره البقرة(2) آيات 100 تا 109
٢٤٣ ص
(١٦)
سوره البقرة(2) آيات 110 تا 119
٢٥٨ ص
(١٧)
سوره البقرة(2) آيات 120 تا 129
٢٧٠ ص
(١٨)
سوره البقرة(2) آيات 130 تا 139
٣٠٠ ص
(١٩)
سوره البقرة(2) آيات 140 تا 149
٣١١ ص
(٢٠)
سوره البقرة(2) آيات 150 تا 159
٣٢٧ ص
(٢١)
سوره البقرة(2) آيات 160 تا 169
٣٥١ ص
(٢٢)
سوره البقرة(2) آيات 170 تا 179
٣٦٣ ص
(٢٣)
سوره البقرة(2) آيات 180 تا 189
٣٨١ ص
(٢٤)
سوره البقرة(2) آيات 190 تا 199
٤١٢ ص
(٢٥)
سوره البقرة(2) آيات 200 تا 209
٤٣٧ ص
(٢٦)
سوره البقرة(2) آيات 210 تا 221
٤٥٢ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص

تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٦٠ - سوره البقرة(٢) آيات ١١٠ تا ١١٩

فرمود وى را بغايت دشمن گرفتند و بجهت تعاون با يكديگر بر دفع آن حضرت رابطه دوستى و محبت در ميان ايشان پيدا شد و كينهاى ديرينه كه با يكديگر داشتند از سينه‌هاى خود بيرون كردند و بموجب (عند الشدائد تذهب الاحقاد) با يكديگر اتحاد ورزيدند و متفق شده گفتند كه بهشت مخصوص است بما و هر كه متدين بدين ما نيست به بهشت نخواهد رفت پس باتفاق با يكديگر كمر عداوت آن حضرت ص بر ميان بستند و بر مجادله و منازعه مناظره آن حضرت متفق گشتند كما قال اللَّه تعالى‌ وَ قالُوا عطفست برود و ضمير راجع باهل كتابست كه يهود و نصارى‌اند يعنى گفتند يهودان و ترسايان‌ لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ هرگز داخل نشود ببهشت‌ إِلَّا مَنْ كانَ هُوداً مگر آن كسى كه باشد يهودى‌ أَوْ نَصارى‌ يا نصرانى هود جمع هايد است چون عايد و عود و توحيد اسم مضمر و جمع خبر باعتبار لفظ و معنى اسم موصول است و قول اكثر و اشهر ميان اهل تفسير بلكه صحيح و معتبر پيش ايشان معنى آيه آنست كه گفتند يهود در بهشت نرود مگر يهودان و ترسايان گفتند كه در بهشت داخل نشود مگر نصارى بجهت آنكه ميان اين دو فرقه تعادى بود و هميشه يكديگر را تضليل ميكردند و آيتى كه بعد از اين مى‌آيد مؤيد و مصحح اين قول است و بنا بر اين تلفيف ميان قول يهود و نصارى بجهت اعتماد است بر فهم سامع كه رد هر فرقه كند بقول خودش و مانند اين است آيه‌ وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى‌ تِلْكَ‌ اين آرزوى مذكور كه دعوى عدم نزول خير است از خدا بر مؤمنان و تمناى رد ايشان بكفر و عدم دخول غير يهود و نصارى در جنت‌ أَمانِيُّهُمْ‌ آرزوهاى يهودان و ترسايان است و ميتواند بود كه مشار اليه تلك قول اخير باشد و جمع خبر بنا بر حذف مضاف در اسم اشارة و تقدير اينكه امثال‌ تِلْكَ أَمانِيُّهُمْ‌ يعنى امثال اين نوع آرزوها كه عدم دخول غير يهود و نصارى است در بهشت امانى يهود و ترسايانست و اين جمله اعتراضيه است و امانى جمع امنية است ماخوذ از تمنى و در اصل امنويه بوده چون اضحوكه و اعجوبه كه واو به يا قلب شده و ضمه بكسره بدل گشته و گويند امانى بمعنى اكاذيب و اباطيل است بلغت قريش و يا ماخوذ است از (تمنى كتابا اى تلاه) يعنى اين اقاويل و يا تلاوت ايشان است‌ قُلْ‌ بگو اى محمد ص در جواب ايشان كه‌ هاتُوا بُرْهانَكُمْ‌ بياريد حجت خود را بر دعوى اختصاص شما بدخول جنت‌ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ‌ اگر هستيد راستگويان در قول خود چه هر قولى كه لا عن دليل باشد غير ثابت و غير مسموع است كما قيل (من ادعى شيئا بلا حجة