مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٥ - راز ختم نبوّت

اتمام دین را در دوره ختمیه به امّتهای خود بدهند. خداوند از همه پیامبران چنین پیمانی گرفته است. در نهج البلاغه، خطبه اوّل بیان جالبی در این زمینه است:

و لم یخل سبحانه خلقه من نبی مرسل او کتاب منزل او حجّة لازمة او محجّة قائمة، رسل لا تقصّر بهم قلّة عددهم و لا کثرة المکذّبین لهم، من سابق سمّی له من بعده او غابر عرّفه من قبله. علی ذلک نسلت القرون و مضت الدّهور و سلفت الآباء و خلفت الابناء، الی ان بعث اللّه محمّدا رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله لانجاز عدته و تمام نبوّته، مأخوذا علی النّبیین میثاقه، مشهورة سماته، کریما میلاده.

خداوند هرگز خلق را از وجود یک پیامبر یا کتاب آسمانی یا حجّت کافی یا طریقه روشن، خالی نگذاشته است؛ فرستادگانی که اندکی عدد آنها و بسیاری عدد مخالفانشان آنها را از انجام وظیفه باز نداشته است. هر پیامبری به پیامبر پیشین خود قبلًا معرّفی شده است و آن پیامبر پیشین او را به مردم معرّفی کرده و بشارت داده است. به این ترتیب نسلها پشت سر یکدیگر آمد و روزگاران گذشت تا خداوند محمّد (صلّی اللّه علیه و آله) را به موجب و عدهای که کرده بود، برای تکمیل دستگاه نبوّت فرستاد در حالی که از همه پیامبران برای او پیمان گرفته بود. علائم او معروف و مشهور و ولادت او بزرگوارانه بود.

از پیغمبر اکرم دو جمله لطیف در این زمینه وارد شده، یکی اینکه فرموده است:

نحن الاخرون السّابقون یوم القیامة [١].

ما در دنیا پس از همه پیامبران و امّتها آمدهایم، امّا در آخرت در صف مقدّم هستیم و دیگران پشت سر ما هستند.

دیگر اینکه فرمود:

ادم و من دونه تحت لوائی یوم القیامة [٢].

تمام پیامبران در قیامت زیر پرچم مناند.