مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٠٦ - مراحل و منازل

حرکت میکند، و همچنین شیاطین هر سازنده و هر زیر آب رونده را و دیگرانی که در زنجیر بسته شده بودند. ای سلیمان! این است بخشش بیحساب ما، پس با توست که ببخشی یا نگه داری.

در آیاتی که درباره معجزات حضرت عیسی مسیح آمده نیز از تعبیرات قرآن همین مطلب استفاده میشود. به واسطه پرهیز از اطاله از ذکر آنها خودداری میکنیم.

مقصود این است که با قبول قرآن نتوان منکر ولایت تصرّف در کائنات شد؛ و امّا اگر کسی بخواهد صرفاً با موازین علمی و فلسفی این مطلب را رسیدگی کند، البتّه داستان دیگری است و از هدف فعلی ما خارج است.

در خاتمه نکتهای را که در اوّل بحث اشاره کردیم توضیح میدهیم: همه این مراحل نتیجه «قرب» به پروردگار است و قرب به حق یک حقیقت واقعی است نه یک تعبیر مجازی و اعتباری. در حدیث معروف و مشهور قدسی که شیعه و سنّی آن را روایت کردهاند به صورت بسیار زیبایی این حقیقت بیان شده است. امام صادق (علیه السّلام) از رسول اکرم (صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) روایت میکند که:

قال اللّه عزّ و جلّ: ما تقرّب الی عبد بشیء احبّ الی ممّا افترضت علیه و انّه لیتقرّب الی بالنّافلة حتّی احبّه فاذا احببته کنت سمعه الّذی یسمع به و بصره الّذی یبصر به و لسانه الّذی ینطق به و یده الّتی یبطش بها. ان دعانی اجبته و ان سألنی اعطیته [١].

خداوند میگوید: هیچ بندهای با هیچ چیزی به من نزدیک نشده است که از فرائض نزد من محبوبتر باشد. همانا بنده من به وسیله نوافل و مستحبّات- که من فرض نکردهام ولی او تنها به خاطر محبوبیت آنها نزد من انجام میدهد- به من نزدیک میشود تا محبوب من میگردد. همینکه محبوب من گشت، من گوش او میشوم که با آن میشنود و چشم او میشوم که با آن میبیند و زبان او میشوم که با آن سخن میگوید و دست او میشوم که با آن حمله میکند. اگر مرا بخواند، اجابت میکنم و اگر از من بخواهد، میبخشم.