مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣١ - زندگی مورچه از نظر علی ( ع )

استفاده کنند. برای این منظور، حجرههایی مخصوص آسیاب تعبیه کردهاند و در آن حجرهها مورچگان مخصوص دیگری هستند که دارای فکهای بزرگ و قوی هستند، دانهها را در آنجا آسیاب میکنند و برای غذای سایرین آماده میسازند.

و لو فکرت فی مجاری أکلها، و فی علوها و سفلها، و ما فی الجوف من شراسیف بطنها، و ما فی الرّأس من عینها و اذنها، لقضیت من خلقها عجبا، و لقیت من وصفها تعبا.

و اگر تفکر کنی و مطالعه نمایی در مجاری غذای این حیوان کوچک که چگونه غذا میخورد و غذا را فرو میبرد و آنها را هم هضم میکند و دفع مینماید، اگر شکمش را در نظر بگیری و اینکه چگونه ضلعها و دندهها برای آن جثّه صغیر ساخته شده، و اگر دستگاه دید و دستگاه شنیدش که در سرش قرار دارد، اگر در همه اینها دقیق شوی و کاملًا مطّلع شوی که چگونه است، حیرت بر حیرتت میافزاید؛ به قدری است که به زحمت میتوان توصیف کرد (کتابها را پر میکند، سالها باید رنج برد و مطالعه کرد).

امروز دانشمندانی در این زمینه مطالعاتی کردهاند، صدها نفر تمام عمر خود را در اطراف همین موضوع به آخر رساندهاند، کتابها نوشتهاند، تعبها و رنجها کشیدهاند و خبرهای عجیب برای ما آوردهاند، مخصوصاً مسائلی که مربوط به فهم و شعور و تفاهم بین افراد مورچگان است از عجیبترین مسائلی است که قرع سمع میکند.

در قرآن کریم قضیه عجیبی از تفاهم مورچگان در داستان سلیمان نقل میکند.

در آن سوره که به نام سوره نمل (سوره مورچه) است میفرماید:

حَتّی إذا أتَوْا عَلی وادِ النَّمْلِ قالَتْ نَمْلَةٌ یا أیهَا النَّمْلُ ادْخُلوا مَساکنَکمْ لا یحْطِمَنَّکمْ سُلَیمانُ وَ جُنودُهُ وَ هُمْ لا یشْعُرونَ. فَتَبَسَّمَ ضاحِکاً مِنْ قَوْلِها وَ قالَ رَبِّ اوْزِعْنی أنْ أشْکرَ نِعْمَتَک الَّتی أنْعَمْتَ عَلَی وَ عَلی والِدَی وَ أنْ أعْمَلَ صالِحاً تَرْضیهُ وَ أدْخِلْنی بِرَحْمَتِک فی عِبادِک الصّالحِینَ [١].