مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٤١ - سوسیالیسم

نظر ما کاپیتالیسم و سوسیالیسم مادی به یک نتیجه منتهی خواهند شد. هیچ کدام قادر نیستند که هدف بالا را تأمین کنند. اینکه گفته شد در بعضی رژیمها- بلکه در همه کشورها- محصول تولیدی یک محصول مصرفی است (نه سودجویی) صحیح نیست. مقصود از سودجویی چیست؟ اگر مقصود از سودجویی یعنی انباشتن درآمدها روی هم و اضافه کردن بر مالکیت شخصی، البته نام این روش سودجویی است؛ اما سودجویی منحصر به این شکل نیست؛ تولید به نفع افراد معینی و برای تأمین اغراض افراد خاصی، خود نوعی سودجویی است. به صِرف اینکه نام مالکیت شخصی در کار نباشد ولی تولیدات به خاطر اغراض افراد خاصی جریان پیدا کند نه به خاطر مصالح و احتیاجات عمومی، نمیتوان گفت ریشه سودجویی از بُن کنده شده؛ برعکس، سودجویی و استثمار به شکل دیگری حکومت میکند.

از طرف دیگر صرف اینکه محصولی در راه تهیه اسلحه جنگی مصرف شود، اگر مصالح ملت ایجاب کند، نمیتواند محکوم واقع شود. شرایط خاص را باید در نظر گرفت.

در صفحه ١٧ میگوید:

پس ما سوسیالیسم را به عنوان شکلی از جامعه (یعنی نه یک فرضیه تخیلی) تعریف میکنیم که اصول آن از این قرارند:

١. مالکیت اجتماعی ابزار تولید.

٢. استفاده دموکراتیک از این ابزار (نه استفاده طبقه خاص به نام حزب یا دولت).

٣. متوجه ساختن نیروی مولّده به سوی برآوردن احتیاجات توده مردم.

صفحه ١٨:

... ایجاد حاکمیت ملی شرط لازم برای وجود سوسیالیسم است.

حضرات برای اینکه سوسیالیسم خود را علمی معرفی کنند به این قناعت کردهاند که کاپیتالیسم- که خود او از نظر ما انحرافی است از عدالت و سازمان