مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٤١ - اعانت به اثم
احتمال، نود و نه احتمال بدهید که این جایزه از همان عین رباست ولی اگر یک احتمال هم بدهید که از غیر رباست، شارع میگوید همان یک احتمال را بگیر و آن نود و نه احتمال را ندیده بگیر. هرکس که یقین دارد نگیرد.
- من ثابت میکنم که از مورد رباست.
برای هرکس که ثابت کردید او هم نباید بگیرد. ولی هرکس تا مادامی که برای او ثابت نشده، میتواند بگیرد. ما داریم مسئله را میگوییم. اگر برای کسی ثابت است ولی آن را ندیده میگیرد، البته برای او حرام است. مثل قصه آن طلبهای که سگ آمده بود در اتاقش، چشمانش را بسته بود و میگفت: پیش پیش برو گربه. صحبت این است که اگر برای کسی ثابت نیست، برای او حلال است.
اعانت به اثم
اشکال این نیست که این جایزه را از کجا میگیرند. اشکال این است که نفس پول به صندوق پس انداز دادن با علم به اینکه این پول را که به قرض دریافت کرده به ربا خواهد داد، آیا اعانت به اثم نیست؟ این عمل از آن جنبه که اعانت به اثم است حرام است ولی اینکه خود این عمل حرام باشد منافات ندارد با اینکه جایزه حلال باشد و قرض هم درست باشد. اشتباه نشود. [برای روشن شدن مطلب مثالی ذکر میکنیم:] شخصی برای اینکه دستگاه مشروب سازی تهیه کند پولی از شما به قرض میخواهد. آیا این قرض دادن حرام است یا نه؟ حرام است. ولی اگر قرض دادید آیا قرض دادن شما باطل است؟ یعنی بعد دیگر از او طلبکار نیستید و حق ندارید آن را مطالبه کنید؟ نه، کار حرامی انجام دادهاید ولی قرض شما درست است، یعنی از او طلبکار هستید. پس اگر کسی چنین کاری در صندوق پس انداز کرد عمل حرامی مرتکب شده ولی قرضی را که داده میتواند مطالبه کند. گرفتن جایزهای هم که صندوق میدهد، اگر شخص احتمال بدهد که این جایزه از غیر پول ربوی است، اشکال ندارد ولی اصل کارش حرام است چون اعانت به اثم است.
- سپرده ثابت چه حکمی دارد؟.
در حساب سپردهها میگویند سپرده اگر با قرار صریح یا قرار ضمنی باشد که شخص از بانک سود بگیرد حرام است، که الان عملًا اینطور است. ولی اگر فرض کنیم- فرضی است که در عمل وجود ندارد- که در سپردهها هیچ قرار صریح یا