مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥١٢ - انفال
انفال
راجع به انفال و فلسفه آن قبلًا بحث کردیم؛ اما اینکه انفال چیست؟.
١. الارض التی لم یوجف علیها بخیل و لا رکاب سواء انجلی عنها اهلها او اسلموها للمسلمین طوعاً..
٢. الارض الموات، خواه آنکه در اراضی مفتوحة عنوة باشد یا غیر آن. اشکالی که هست در اراضی محیاة مفتوحة عنوة است اگر به حالت موات درآید که آیا جزء انفال میشود و به ولی امر تعلق میگیرد یا به حالت اولیه باقی است و به عموم مسلمین تعلق دارد؟ در وسیلة النجاة شقّ دوم را انتخاب میکند.
٣. سیف [١] البحار و شطوط الانهار بل کلّ ارض لا ربّ لها و ان لم تکن مواتاً بل کانت قابلة للانتفاع بها من غیر کلفةٍ کالجزیرة التی تخرج فی دجلة و الفرات و نحوهما..
٤. رؤوس الجبال و ما یکون بها من النبات و الاشجار و الاحجار و نحوها و بطون الاودیة و الآجام و هی الاراضی الملتفّة بالقصب او المملوّة من سائر الاشجار ....
٥. ما کان للملوک من قطایع و صفایا. (مقصود این است که مختصات پادشاهانی که مغلوب اسلام میشوند جزء انفال است. ولی همان طوری که در شرایع تصریح میکند مشروط به این است که معلوم الغصبیة و معلوم المالک نباشد.)
[١] السیف (بکسر السین) ساحل البحر او کل ساحلٍ. الجمع: السیاف (المنجد).