مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٩ - مسائلی که فقها طرح می کنند
بسم اللَّه الرحمن الرحیم [١] وَلْتَکنْ مِنْکمْ امَّةٌ یدْعونَ الَی الْخَیرِ وَ یأْمُرونَ بِالْمَعْروفِ وَ ینْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکرِ وَ اولئِک هُمُ الْمُفْلِحونَ [٢].
امر به معروف و نهی از منکر یکی از اصول عملی اسلام است و چون اصلی است که در خود قرآن مجید با صراحت و تأکید آمده و بعد در اخبار نبوی و آثار ائمه طاهرین درباره آن بسیار سخن گفته شده و بعد هم بزرگان و علمای دین در همه قرنها، دوره به دوره و طبقه به طبقه، درباره این اصل و اهمیت آن سخنها گفته و مطالبی نوشتهاند، در میان علمای اسلامی زیاد مورد بحث قرار گرفته و بیش از هرجا در کتب فقهیه مورد بحث و گفتگو و تحقیق قرار گرفته است.
مسائلی که فقها طرح می کنند
معمولًا فقها- و همچنین غیر فقها که احیاناً وارد این مطلب شدهاند- بحث خود را در چند قسمت قرار میدهند. من نمیخواهم وارد آن قسمتها بشوم. بهطور اشاره و فهرست آنها را ذکر میکنم:
[١] این سخنرانی در ٢/ ١٠/ ١٣٣٩ در انجمن ماهانه دینی ایراد شده است.[٢] آل عمران/ ١٠٤: [و باید گروهی از شما باشند که به سوی خیر دعوت کنند و به کارهای خیر فرمان دهند و از زشتیها باز دارند و اینان رستگارانند.]