روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٣٠ - ترجمه

در [١]دهن افگند و روى به من كرد و اين بيتها بگفت-شعر:

و اخلط التّرب [٢]بالرّماد و كله و ازجر النّفس عن مقام السّؤال
فاذا شئت ان تقنّع بالذّلّ فرم ما حوته ايدي الرّجال
گفت:از بر وى بيرون آمدم و چند روز بر او نرفتم [٣].روزى دگر برخاستم [٤]و در پيش او شدم و بنشستم [٥]ديرگاه هيچ سخن نمى‌گفت،گفتم:چرا سخن نمى‌گويى؟گفت:

منع الكلام بانّه سبب الرّدى و النّطق فيه معادن الآفات
فاذا نطقت فكن لربّك ذاكرا و اذا سكت فعدّ نفسك ما آت [٦]
ابو بكر ورّاق گفت:يطعمني بلا طعام و يسقني بلا شراب،و معنى آن‌كه مرا روزى دهد بى‌علاقه و سببى،و مثله

قول النّبي-عليه السّلام: انّي أبيت [٧]يطعمني ربّي و يسقيني، گفت:مرا همه‌شب خداى طعام و شراب دهد.

و در خبر است كه سقّايى بود در مدينه،روزى در مسجد رسول آمد.رسول -عليه السّلام-اين آيت مى‌خواند: وَ مٰا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلاّٰ عَلَى اللّٰهِ رِزْقُهٰا [٨]... ،او قربه بينداخت و گفت:چون خداى [٩]ضمان روزى كرد مرا كار كردن هرزه است.

برفت و سه شبانه روز عبادت مى‌كرد و چيزى نيافت كه بخورد.بخفت،در خواب شربه‌اى [١٠]دادند كه پس از آن بيست و اند [١١]سال بماند طعام و شراب به شهوت نخورد.

گفتند:در عهد حجّاج زاهدى بود او را عبد الرّحمن بن يعمر گفتندى كه او در ماهى يك‌بار طعام خوردى.حجّاج را بگفتند.او را بگرفت و در خانه كرد تا يك ماه و شك نكرد كه او مرده باشد،چون در بگشادند او نماز مى‌كرد.او را گفت:يا فاسق!نماز مى‌كنى بى‌طهارت ؟گفت:آن‌كس محتاج طهارت باشد [١٢]كه طعام و