روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩٦ - ترجمه

وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوٰاجَهُمْ -الآية.رسول-عليه السّلام-بفرمود تا آواز دادند [١]:

الصّلاة جامعة [٢]،مردم حاضر آمدند و رسول-عليه السّلام-نماز ديگر بكرد.

آنگه ايشان را پيش خواند و عويمر [٣]را گفت:بگو سوگند مى‌خورم به خداى كه خوله زنا كرد و من راستيگرم [٤]در اين كه مى‌گويم.بگفت.

گفت:بگو سوگند مى‌خورم به خداى كه من شريك را بر شكم او ديدم و من راستيگرم [٥]در اين.بگفت.

سيم‌بار گفت:بگو سوگند مى‌خورم به خداى كه اين حمل نه از من است،و من راست مى‌گويم.

به بار چهارم [٦]گفت:بگو سوگند مى‌خورم به خداى كه من چهار ماه است كه با او خلوت نكردم [٧].

آنگه به بار پنجم گفت:بگو لعنت خداى بر عويمر [٨]باد اگر دروغ مى‌گويد.

بگفت.او را گفت:بنشين.

خوله را گفت:بر پاى خيز و بگو سوگند مى‌خورم به خداى كه زنا نكردم و عويمر دروغ مى‌گويد.

به بار دوم گفت:بگو سوگند مى‌خورم به خداى كه او شريك را با من به يك جا نديد بدين [٩]وجه كه دعوى مى‌كند،و او دروغزن است در اين دعوى.بگفت.

به بار سيم گفت:بگو سوگند مى‌خورم به خداى كه من از او آبستنم،و او دروغ مى‌گويد.

به بار چهارم گفت:بگو سوگند مى‌خورم به خداى كه او مرا هرگز بر هيچ فاحشه نديد،و او بر من دروغ مى‌نهد.اين بگفت.

به بار پنجم گفت:بگو خشم خداى بر خوله باد اگر اين مرد راست مى‌گويد، بگفت.