روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٦٢

اين را آيتى ساخت و معجزى بر صدق دعوى رسول-عليه الصلاة و السّلام.

آنگه بر پاى خاست پس ازآن‌كه از آن طعام و شراب فارغ شده بودند،گفت:

يا بني عبد المطّلب!انّ اللّه بعثني الى الخلق كافّة و اليكم خاصّة،فقال تعالى: وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ و انا ادعوكم الى كلمتين خفيفتين على اللّسان ثقيلتين فى الميزان تملكون بهما رقاب [١]العرب و العجم و ينقاد[بهما] [٢]لكم الامم و تدخلون بهما الجنّة و تنجون بهما من النّار:شهادة ان لا اله الّا اللّه و بأني [٣]رسول اللّه فمن يجيبني الى هذا الامر و يوازرني على القيام به يكن [٤]اخي و وصيّي و وزيري و وارثي و خليفتي من بعدي ،گفت:اى پسران عبد المطّلب:بدانى كه خداى تعالى مرا به جملۀ خلقان فرستاد بر عموم،و به شما فرستاد مرا بر خصوص،و اين آيت بر من انزله كرد [٥]: وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ .و من شما را با دو كلمه مى‌خوانم كه بر زبان آسان است و در ترازو سنگى [٦]و گران است كه شما برآن بر عرب و عجم مالك شوى،و امّتان شما را منقاد شوند،و به آن به بهشت رسى و از دوزخ نجات يابى،و آن آن است كه:

گواهى دهى كه خداى يك [٧]است،و من رسول اويم،هركه او مرا اجابت كند با اين و موازرت و معاونت كند مرا بر اين كار برادر من باشد و وصىّ من باشد و وزير من باشد و خليفت من باشد از پس من.هيچ‌كس هيچ جواب نداد،علىّ بن ابي طالب بر پاى خاست [٨][١٥٩-ر]و گفت:

انا اوازرك على هذا الامر،و ان [٩]كان اصغرهم سنّا و اخمصهم [١٠]ساقا و أدمعهم [١١]عينا، و او به سال از همه كهتر و به ساق از همه باريكتر بود و به چشم از همه گريان‌تر [١٢]بود،گفت:من تو را موازرت كنم بر اين كار.