[٩١-پ] و نبايد كه تقصير كنند خداوندان مال از شما و دست فراخى كنند كه بدهند خويشان را و درويشان را و هجرت‌كنندگان در ره خداى،و بايد كه تا عفو كنند و درگذرند [١]،شما دوست[نمى] [٢]داريد كه بيامرزد خداى شما را؟و خداى آمرزنده و بخشاينده است.

آنان كه تهمت كنند زنان پارساى بى‌خبر مؤمن را، لعنت كرده‌اند [٣]در دنيا و آخرت،و ايشان را عذابى بزرگ است.

آن روز گواهى دهد بر ايشان زبانشان و دستهاشان و پاهاشان به آنچه بودند كرده باشند [٤].

آن روز تمام بدهد ايشان را خداى دين [٥]ايشان بحق،و بدانند كه خداى،اوست كه حقّ است و روشن [٦].

[٩٢-ر] زنان پليد مردان پليد را باشد [٧]،و مردان پليد زنان پليد را باشد [٨]،و زنان پاك مردان پاك را باشد [٩]،و مردان پاك زنان پاك را باشد [١٠]،ايشان بيزارند از آنچه مى‌گويند،ايشان را آمرزش بود و روزى با كرامت.

قوله تعالى: إِنَّ الَّذِينَ جٰاؤُ بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ ،حق‌تعالى اين آيات در [١١]

[١] .همۀ نسخه بدلها:در گذارند،اساس+آنچه،كه زايد به نظر مى‌رسد.

[٢] .اساس و آط:ندارد،به قياس با نسخۀ آج،افزوده شد.

[٣] .آج،لب:لعنت كرده شده‌اند.

[٤] .آج،لب،آل:به آنچه هستند كه مى‌كنند.

[٥] .آط،آب،آج،لب،آل:جزاى.

[٦] .آط،آب،مش+كننده.

[١٠] [٩] [٨] [٧] .آط،آب،مش:باشند.

[١١] .همۀ نسخه بدلها+حقّ.