روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٧ - ترجمه
سر گناه شويم كه ستمكاره [١]باشيم.
گويد:دور شويد در اين جا و سخن مگويى با من.
كه بودند گروهى از بندگان من،مىگويند:خداى ما بگرويديم،بيامرز ما را و ببخشاى بر ما،و تو بهترين بخشايندگانى.
بگرفتى ايشان را به استهزاء تا از ياد شما ببردند حديث من،و بودى از ايشان مىخنديدى [٢].
من پاداشت دادم ايشان را امروز بدان صبر كه كردند كه ايشان رستگاراناند.
[٧٥-ر] گويد [٣]چند مقام كرديد در زمين عدد سالها؟ گويند [٤]:مقام كرديم روزى يا بهرى از روز،بپرس شمارندگان.
گويد [٥]مقام نكردى [٦]الّا اندك [٧]،اگر شما دانسته باشى.
پنداشتى [٨]كه ما بيافريديم شما را به بازى،و شما با ما نخواهى آمدن؟ بزرگوار است خداى پادشاهى به سزا [٩]،نيست خداى مگر او خداوند عرش كريم است.
[١] .آج،آل:ستمكاران.
[٢] .آب:كه ايشان مىخنديدند.
[٣] .آط،آب،مش:گفت.
[٤] .همۀ نسخه بدلها،بجز آز:گفتند.
[٥] .آط،آب:گفتند،آج،لب،مش:گفت.
[٦] .اساس:اگر مقام كردى،كه نادرست مىنمود و با توجّه به نسخه بدلها تصحيح شد.
[٧] .آط،آب،آج،لب،آل،مه:مگر اندكى.
[٨] .آج،لب،آن:اى پنداشتيد.
[٩] .آب،مش+كه.