روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٤٦ - ترجمه

و كم مدهى [١]مردمان را چيزهاشان و تباهى مكنى در زمين فسادكننده.

و بترسى ازآن‌كه آفريد [٢]شما را و خلقان پيشينه را.

[١٥٤-پ] گفتند تو به حقيقت از جادوى‌كردگانى.

و نيستى تو الّا آدمى چون ما و [٣]اگر گمان بريم به تو كه تو از دروغ‌زنانى [٤].

بيفگن بر ما پاره‌اى [٥]از آسمان اگر تو از جمله راستيگرانى [٦].

گفت خداى من به داند [٧]به آنچه شما مى‌كنى.

دروغ داشتند او را،بگرفت ايشان را عذاب روزى كه سايۀ [٨]آن بود عذاب روز بزرگ.

كه در آن هست آيتى و نيستند بيشترينۀ ايشان مؤمن.

و خداى تو عزيز و رحيم است.

قوله تعالى: كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ ،آنگه در حديث صالح و قوم او گرفت [٩]، گفت:به دروغ داشتند قبيلۀ ثمود پيغامبران را.

إِذْ قٰالَ لَهُمْ ،چون گفت ايشان را برادرشان در نسب،و نه در دين: أَ لاٰ تَتَّقُونَ ، از خداى نترسى من شما را پيغامبرى‌ام استوار! از خداى بترسى و طاعت من دارى. و