روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٦٨

و ما الحقد الّا توأم الشّكر فى الفتى و بعض السّجايا ينتسبن الى بعض
فحيث ترى حقدا على[ذي] [١]اساءة فثمّ ترى شكرا لذي حسن القرض
اذ [٢]الارض ادّ[ت] [٣]ريع ما انت زارع من البذر فيها فهى ناهيك من ارض
و از محدّثان يكى اين معنى بر گرفت و به معنى كرد [٤]-شعر:

فدونك فاحسن [٥]ما استحسنت و اعلم بانّي ما ظلمتك فى الحساب
أؤدّي ريع بذرك لا تلمني [٦] لانّي قد خلقت من التّراب
و در خبر است كه:كعب بن زهير بن ا[بي] [٧]سلمى بيتى چند گفت در مرثيت اهل بدر و در آنجا تعريضى [٨]كرد به رسول،و كافر بود اين وقت،و او را برادرى مسلمان بود.اين بيتها به سمع رسول رسيد،رسول-عليه السّلام-خون او هدر كرد.

برادرش كس فرستاد به او و گفت:جان خود درياب كه رسول خداى خون تو هدر كرد هركجا كه تو را بينند بكشند،و لكن رسول مردى كريم است،برخيز و او را مدحى بگو [٩]و ثناى و توبه كن و ايمان آر كه گمان آن [١٠]است كه قبول كند.او اين قصيده بگفت-شعر:

بانت سعاد فقلبي اليوم مبتول متيّم عندها لم يفد مكبول [١١]
و در آنجا گويد:

انبئت [١٢]انّ رسول اللّه اوعدني و العفو عند رسول اللّه مأمول
مهلا هداك الّذي اعطاك نافلة ال‌ فرقان فيه مواعيظ [١٣]و تفصيل
لا تأخذنّي [١٤]باقوال الوشاة و لم اذنب و ان كثرت عنّى الاقاويل