روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٦٦ - ترجمه

و الفرض،ايضا التّقدير،و منه يقال للطّاعة المقدّرة على وجه فريضة،و حكم [١]فعل و ترك او از عرف شرع دانند نه از لغت،و گفته‌اند:فرض به معنى انزال آمد، في قوله تعالى: إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ [٢]... ،اى انزل. وَ أَنْزَلْنٰا فِيهٰا آيٰاتٍ بَيِّنٰاتٍ ،و فروفرستاديم در اين سورت آياتى و دلالاتى روشن تا همانا شما انديشه كنى و تفكر.

قوله: اَلزّٰانِيَةُ وَ الزّٰانِي ،خداى-جلّ جلاله-در اين آيت فرمود كه:مرد زناكننده و زن زناكننده را هريكى را از ايشان صد تازيانه بزنى،و اين مجملى است كه سنّت تفصيل آن داده است.اكنون بدان كه آن [٣]زنا كه ايجاب حدّ كند،خلوت كردن باشد با هركس كه خداى به حرام كرده است وطى او بى‌عقد [٤]يا شبهت عقدى،و آن وطى در فرج باشد،و اين كه مرد باشد،عاقل و بالغ و كامل عقل [٥]باشد مراد با او نكاح معروف است در شرع.و شبهت عقد آن باشد كه مرد [٦]عقدى بندد بر محرمى از آن خود از مادر يا خواهر يا دختر يا عمّه يا خاله يا دختر برادر يا دختر خواهر،او [٧]نداند و نشناسد ايشان را،يا عقد بندد بر زنى كه شوهر دارد،يا در عدّت شوهرى باشد از طلاق رجعى يا باين و [٨]نداند،يا در حال احرام به نسيان يا زن محرمه و او [٩]نداند،اين و مانند اين شبهت عقد باشد به وطى او اين زنان مستحق حد نباشند [١٠]،و اگر داند و با علم و يا بدان [١١]علم وطى كند،حكم او حكم زانى باشد،حدّ بايد زدن او را.

و حكم زنا ثابت شود به يكى از دو چيز:امّا به اقرار فاعل بر خود با كمال عقل بى‌اكراه و اجبار چهار بار يك‌بار پس از يكديگر [١٢]كه او زنا كرد در فرج.اگر اقرار او كمتر از چهار بار بود،حكم زنا ثابت نشود،و اگر گويد كه:اين وطى نه در فرج