انس مالك گويد كه:من خدمت رسول كردم مدّتى،هرگز مرا نگفت در كارى كه كردم كه:چرا كردى؟و اگر چيزى بشكستم،نگفت [٢]:چرا شكستى.روزى آب بر دست او مى‌ريختم،مرا گفت:تو را سه خصلت بياموزم كه به آن منتفع شوى؟ گفتم:بابي انت و امي يا رسول اللّه!گفت:هركس را كه بينى از امّت من بر او سلام كن تا عمرت دراز شود،و چون در خانۀ خود شوى سلام كن بر اهل خانۀ خويش تا خير خانه‌ات بسيار شود،و نماز سنّت به جاى آر.

بعضى دگر گفتند:مراد به«بيوت»،مساجد است،يعنى چون در مسجدها شوى سلام كنى بر اهل مسجد [٣].

عبد اللّه عبّاس گفت در اين آيت كه:معنى آن است كه چون در مسجد شوى بگويى:السّلام علينا و على عباد اللّه الصّالحين.

قوله: تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُبٰارَكَةً طَيِّبَةً ،تحيّتى از نزديك خداى تعالى مبارك، خوش،پاكيزه.و نصب او بر مصدرى است لا من لفظ الفعل،كانّه قال:فسلّموا على انفسكم تسليما او فحيّوا [٤]انفسكم [٥]تحيّة مباركة. كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْآيٰاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ،گفت:چنين بيان كند خداى تعالى [٦]آيات [٧]براى شما تا همانا شما بدانى.

قوله تعالى: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ [١١٦-ر] اَلَّذِينَ آمَنُوا بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ ،گفت:مؤمنان به حقيقت آنان باشند كه به خداى و پيغامبر ايمان دارند. وَ إِذٰا كٰانُوا مَعَهُ ،و چون با رسول-عليه السّلام-حاضر باشند بر امرى جامع،كه آن امر ميان ايشان جمع كرده باشد و ايشان را به يكجا آورده،بنروند تا از او دستورى بخواهند،و بى‌اذن و اشارت او متفرّق نباشند.

[١] .همۀ نسخه بدلها:عبارت«السّلام علينا من ربّنا»را ندارد.

[٢] .همۀ نسخه بدلها+كه.

[٣] .مش:مجلس.

[٤] .اساس:تحيّوا.به قياس با نسخۀ آط تصحيح شد.

[٥] .آج،لب،آل:لأنفسكم.

[٦] .مش:خداى جلّ جلاله و عمّ نواله.

[٧] .همۀ نسخه بدلها:آياتى.