روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٢٥ - ترجمه

آنچه مرا خرّم بكرد.قوله تعالى: وَ لاٰ يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاّٰ مٰا ظَهَرَ مِنْهٰا ،و اظهار نكنند از زينت خود الّا آنچه ظاهر باشد.

علما خلاف كردند در آن زينت ظاهر[كه] [١]خداى استثنا كرد آن را و رخصت داد در آن.عبد اللّه مسعود گفت:جامه است و رداء،و دليل اين تأويل قوله تعالى:

خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ [٢]... ،اى ثيابكم.عبد اللّه عبّاس گفت و اصحاب او كه:سرمه است و انگشترى و دست‌ورنجن [٣]و خضاب.ضحّاك گفت و اوزاعى:

روى است و كفهاى دست.حسن بصرى گفت:روى است و جامه.و عائشه روايت كرد كه رسول-عليه السّلام-گفت:

لا يحلّ لامرأة تؤمن باللّه و اليوم الآخر اذا تحرّكت [٤]ان تظهر الّا وجهها و يدها الى ههنا ،قالت:و قبض على نصف الذّراع، گفت:حلال نباشد هيچ زنى را كه ايمان دارد به خداى و به قيامت كه چون بجنبد پيدا كند الّا رويش و دستها تا نيمۀ بازو.و معنى خبر آن است كه از زن اين مقدار عورت نباشد به آن معنى كه چون در نماز گشاده بود نمازش درست باشد.و درست آن است كه روى و كفهاى دست و كفهاى پاى از زن عورت نباشد،به آن معنى كه بشايد كه در نماز گشاده باشد.

و بعضى ديگر از مفسّران گفتند:زينت زن كه اظهار شايد كه تا كند،[د] [٥]و است:زينت ظاهر است،و زينت باطن.امّا زينت ظاهر جامه است،و آنچه زينت باطن است خلخال است و دست‌ورنجن و قلاده و گوشواره.و معتمد آن است كه گفتيم كه جز روى و كفهاى دست نشايد تا در نماز گشاده باشد. وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلىٰ جُيُوبِهِنَّ ،و بگو اين زنان را تا [٦]مقنعه‌ها را بر گريبانها زنند،يعنى چنان سازند كه گريبان ايشان [٧]پوشيده باشد به مقنعه [٨]تا سينۀ ايشان پيدا نبود.آنگه بيان كرد آنان را كه زينت زنان ببينند،و زنان از ايشان زينت بازنپوشند: وَ لاٰ يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاّٰ ،و