روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٩٥ - سورة الشّعراء

سورة الشّعراء

بدان كه اين سورت مكّى است الى قوله تعالى: وَ الشُّعَرٰاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغٰاوُونَ [١].و از اين جا تا به آخر سورت مدنى است.و دويست و بيست و هفت آيت است و هزار و دويست و نود و هفت كلمت است،و پنج هزار و پانصد و چهل و دو حرف است.

عكرمه روايت كرد از عبد اللّه عبّاس كه،رسول-عليه السّلام-گفت:«سورة البقره»مرا از ذكر او [٢]دادند،و«طه»و«طواسين»مرا از الواح موسى دادند،و فواتح قرآن و خواتيم [٣]البقره مرا از زير عرش دادند و مفصل نافله و زيادت [٤]مرا.

و انس مالك روايت كرد كه،رسول-عليه السّلام-گفت كه:خداى اين هفت سورت دراز مرا به جاى تورات داد،و طواسين به جاى زبور،و تفضيل داد مرا در امم [٥]بر مفصل،و پيش از آن هيچ پيغامبر را نداده بود.

ابو امامه روايت كرد از ابىّ كعب از رسول-عليه السّلام-كه گفت [٦]:هركه او سورة الشّعراء بر خواند،خداى تعالى [٧]به عدد هركسى كه به نوح ايمان آورد،و عدد آن‌كه به او كافر شد [٨]،و به هود و شعيب و صالح و ابراهيم و عيسى و محمّد -عليهم السّلام [٩]-مؤمن شدند و كافر شدند او را ده حسنه بنويسد [١٠].