روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٠٣ - ترجمه
[پ-٩٠] چون مىگيرى از زبانهاتان [١]و مىگويى به دهنهايتان آنچه نيست شما را به آن علم و مىپندارى آسان است،و آن به نزديك خداى بزرگ است.
و چرا چون بشنيدى نگفتى كه نباشد ما را كه سخن بگوييم به اين،منزّهى تو اين بهتانى بزرگ است.
پند مىدهد شما را خداى كه بازشوى [٢]با مانند آن هرگز اگر ايمان دارى.
و بيان مىكند خداى براى شما آيات، و خداى دانا و محكم كار است.
آنان كه دوست دارند كه آشكارا شود كار زشت در آنان كه ايمان دارند،ايشان را بود عذابى دردناك در دنيا و آخرت، و خداى داند و شما ندانى.
[٩١-ر] و اگر نه فضل خداستى [٣]بر شما و بخشايش او و آنكه خداى مهربان و بخشاينده است.
اى آنان كه ايمان آورديد [٤]پىگيرى [٥]مكنى گامهاى ديو را،و هركه پىگيرى [٦]كند گامهاى ديو را،او فرمايد كار زشت و نابايست [٧]،و اگر نه فضل خداستى بر شما و بخشايش او پاك نبودى از شما از كسى هرگز،و لكن خداى تزكيت [٨]كند آن را كه خواهد،و خداى شنوا و داناست.
[١] .اساس:دهنهاتان،به قياس با نسخۀ آط،و ديگر نسخه بدلها،تصحيح شد.
[٢] .آج،لب:به سر مانند آن در نروى،آل:در نرويد.
[٣] .آج،لب،آل:خداى بودى.
[٤] .آج،لب،آل:آوردهايد.
[٦] [٥] .آط،مش،مه:پسروى.
[٧] .آج،لب،آل:ناشايست.
[٨] .آج،لب،آل،مه:پاك.