روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٣١ - ترجمه

شراب خورد،من بر وضوى اوّلم كه اين جا در آمدم.

گفتند:در ايّام سيف‌الدّوله علىّ بن حمدان [١].روميان زنى را به اسيرى بگرفتند،از ايشان بگريخت به شب [٢]از روم به بغداد آمد بى‌زادى و طعامى.

سيف‌الدّوله او را گفت:چگونه آمدى؟گفت:هرگه كه گرسنه شدم سه‌بار قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ [٣]بر خواندم سير شدم و قوتم پديد آمد به رفتن.

ذو النّون مصرى را گفتند:چه مى‌خورى؟گفت:انّ ربّي يطعمني و يسقيني.

يطعمني طعام المعرفة و يسقيني شراب المحبّة.آنگه اين بيت بگفت-شعر:

شراب المحبّة خير الشّراب و كلّ شراب سواه سراب
اين حكايت و امثال اين به نزديك اهل تصوّف از كرامات باشد،و به نزديك ما اگر درست بود [٤]معجز بود كه خداى تعالى اظهار كند بر دست بعضى صالحان چون داند كه در آن لطفى خواهد بود يا [٥]بعضى مكلّفان را.مذهب علم الهدى-رحمة اللّه عليه-اين است.

وَ إِذٰا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ،گفت:چون بيمار شوم او مرا شفا دهد،اگر [٦]بيمارى و شفا هر دو از اوست،او [٧]ادب نگاه داشت و بيمارى اضافت با خود كرد،و شفا حوالت با وى.عجب [٨]روا نمى‌دارد كه اين قدر حوالت به خداى كند [٩]،تو چگونه روا مى‌دارى كه هركجا قبايحى و فضايحى [١٠]حوالت با او مى‌كنى.

يكى از جمله بزرگان گفت:به بيمارستانى فروشدم [١١]،مردى طبيب را نشسته- ديدم و جماعتى بيماران را بر وى گرد آمده،و هركس علت خود شرح مى‌دادند [١٢]،و او هركس را دوايى مى‌فرمود در خور هريك [١٣].برنايى به نزديك او فراز شد،روى زرد-