تبصره. سپرده‌هاى سرمايه‌گذارى مدت‌دار كه بانك در بكار گرفتن آنها وكيل مى‌باشد، در امور مشاركت، مضاربه، اجاره به شرط تمليك، معاملات اقساطى، مزارعه، مساقات، سرمايه‌گذارى مستقيم، معاملات سلف و جعاله مورد استفاده قرار مى‌گيرد.

ماده ٤ ـ بانكها مكلف به باز پرداخت اصل سپرده‌هاى قرض الحسنه (پس انداز و جارى) مى‌باشند و مى‌توانند اصل سپرده‌هاى سرمايه‌گذارى مدت‌دار را تعهد يا بيمه نمايند.

ماده ٥ ـ منافع حاصل از عمليات مذكور در تبصره ماده «٣» اين قانون بر اساس قرارداد منعقده، متناسب با مدت و مبالغ سپرده‌هاى سرمايه‌گذارى و رعايت سهم منابع بانك به نسبت مدت و مبلغ در كل وجوه به كار گرفته شده در اين عمليات، تقسيم خواهد شد.

ماده ٦ ـ بانكها مى‌توانند به منظور جذب و تجهيز سپرده‌ها، با اتخاذ روشهاى تشويقى از امتيازات ذيل به سپرده‌گذاران اعطا نمايند:

الف ـ اعطاى جوايز غير ثابت نقدى يا جنسى براى سپرده‌هاى قرض الحسنه.

ب ـ تخفيف و يا معافيت سپرده گذاران از پرداخت كارمزد و يا حق الوكاله.

پ ـ دادن حق تقدم به سرده‌گذاران براى استفاده از تسهيلات اعطايى بانكى در موارد مذكور در فصل سوم. با توجه به قانون بانكدارى و آيين‌نامه‌هاى اجرايى، در يك تقسيم‌بندى كلى انواع سپرده‌ها به سه گروه زير تقسيم مى‌شود.