برخى اين تعبير را ـ به خصوص در ناصريات ـ به خاطر هم‌سويى با زيديه دانسته‌اند (٣٥)؛ امّا سياق كلام ايشان و نيز استعمال اين اصطلاح در كلمات شيخ مفيد، اين احتمال را نفى مى‌كند. (٣٦) به نظر مى‌رسد كه مقصود از آن ضرورى بودن مطلب در ميان اماميه باشد به گونه‌اى كه نقل و مضمون روايات آن به حدّ تواتر رسيده باشد و هيچ گونه معارضى نيز در ميان نباشد.

٣. اخبار

سيّد مرتضى در شناخت احاديث شيعه و سنّى و وجوه تأويل و تفسير آنها و موارد استدلال به روايات در درجه‌اى بسيار شامخ و رفيع قرار داشته است. او در فروع و اصول شرع، اخبارى را مستند حكم مى‌داند كه مفيد علم و يقين باشند. كه اخبار متواتر محفوف به قرائن علم‌آور (٣٧) و آنچه امت اجماع بر قبول آنها دارند (٣٨) از آن جمله است و گاهى در مباحث فقهى خود از تواتر اخبار به «تظاهر الآثار في الروايات» تعبير مى‌كند. (٣٩)

(٣٤)الناصريات، ص٢٤٤(م٩٨)، و نيز ر.ك: الناصريات، ص٢٦٩، م١١٤.
(٣٥)واعظ زاده طبسى در مقدمه ناصريات، ص٢٣و٢٤، دارالتفريب بين المذاهب الاسلامية.
(٣٦)ر.ك: المسائل الصاغانية، شيخ مفيد.
(٣٧)ر.ك: المسائل التبانيات(رسائل الشريف المرتضى) ج١، ص٢١ ـ ٢٩، الذريعة، ج٢، ص٤٨٠ به بعد.
(٣٨)ر.ك: رسائل الشريف المرتضى، ج٢، ص٢١.
(٣٩)در مسأله عدم جواز استنجا از بول با سنگ مى‌فرمايد: «و حجة الشيعة على مذهبنا هذا ... تظاهر ال‌آثار في رواياتهم»، الانتصار، ص٩٨ م٨٠. نيز ر.ك: الانتصار ص٢٢٣ م١١١ والموصليات الثالثة (رسائل الشريف المرتضى) ج٣، ص٢٤١.