دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥١ - ٤/ ١٠ امام هادى

٤/ ٩

امام جواد

٣٧٤٣. امام جواد ٧: پيامبر خدا به على ٧ هزار كلمه آموخت كه هر كلمه‌اى، هزار كلمه مى‌گشايد.

٣٧٤٤. الكافى به نقل از على بن ابراهيم، از پدرش: على بن حَسّان به امام جواد ٧ گفت: سرور من! مردم، پايين بودنِ سنّ تو را بر تو اشكال مى‌گيرند.

فرمود: «سخن خداوند عز و جل را انكار مى‌كنند؟ خداوند عز و جل به پيامبرش فرمود: «بگو: اين است راه من كه من و هر كس پيروى‌ام كرد، با بينايى به سوى خدا دعوت مى‌كنم». سوگند به خدا جز على ٧ در حالى كه نُه سال داشت، كسى او را پيروى نكرد و من هم نُه سال دارم».

٤/ ١٠

امام هادى‌

٣٧٤٥. امام هادى ٧ در نامه‌اش به مردم اهواز: جامعه اسلامى، همگى و بدون اختلاف، بر اين موضوعْ توافق دارند كه قرآن، حقّ است و در آن، ترديد نيست و اين، باور همه فرقه‌هاى اسلامى است و امّت، در اين هم‌داستانى، به حقْ دست يافته‌اند و با تصديق آنچه كه خدا فرو فرستاده، كارى درست (و مطابق هدايت) كرده‌اند؛ چون پيامبر ٦ فرموده: «امّت من بر گم‌راهى، يك سخن نمى‌شوند». بنابر اين، پيامبر ٦ خبر داده كه هر آنچه امّت بر آن، توافق كنند و در آن، گروهى با گروهى مخالف نكنند، آن چيز، حق است و مفهوم حديث پيامبر ٦ همين است، نه آنچه كه ناآگاهان تفسير مى‌كنند، و نه آنچه كه دشمنان مى‌كنند در خصوص ابطال حكم قرآن و متابعت احكام حديث‌هاى ساختگى و روايات ظاهر فريب و پيروى هواهاى پست و مُهلك كه با نصّ (متن) قرآن و حقيقت آيه‌هاى روشن و درخشان [آن‌] مخالف است. ما از خدا مى‌خواهيم كه ما را به درستى توفيق دهد و به حق، هدايت كند.