و زنان شوهردار نيز بر شما حرام شده است، مگر كنيزانى كه مالك آنها هستيد. به احكام الهى كه بر شما نوشته شده است پايدار باشيد. و جز اين زنان بر شما حلالند كه با اموال خود كه مهريه (در مورد زنان آزاده) يا بهاى آنان (در مورد كنيزان) قرار مى‌دهيد آنان را طلب كنيد، در حالى كه پاكدامن باشيد نه آلوده به كار زشت زنا. و از زنان آنهايى را كه با ازدواج موقّت به همسرى خود درآورده‌ايد، مهرشان را كه با قرار شما و آنان واجب شده است به آنان بدهيد. و بر شما گناهى نيست كه پس از تعيين [مهريه و مدّت‌] در آنچه با يكديگر به توافق برسيد و آن را تغيير دهيد.
قطعا خدا به همه امور داناست و كارهايش از روى حكمت است. (٢٤)
و هركس از شما قدرت مالى ندارد كه با زنان مؤمن آزاد ازدواج كند، از كنيزان باايمان كه شما مسلمانان مالك آنها هستيد به همسرى گيرد. خدا به ايمان شما داناتر است، و همه نمى‌توانند مؤمنان واقعى را از غير واقعى بازشناسند پس بايد به مقتضاى ظاهر عمل كنيد. شما همه، اعم از آزاد و برده، از يكديگريد و نزد خدا باهم برابريد. بنابراين، كنيزان را به اين شرط كه پاكدامن باشند، نه پليدكار و نه دوست‌گيرنده از مردان، با اذن سرپرستانشان به همسرى گيريد، و مهرشان را برحسب متعارف به آنها بپردازيد؛ و هنگامى كه شوهر كردند، اگر مرتكب كار زشتى شدند، نيمى از كيفرى كه براى زنان آزاد است، براى آنان خواهد بود. اين (ازدواج با كنيزان) براى كسى از شماست كه بيم آن دارد كه با ترك ازدواج در رنج بيفتد؛ و البته صبر كردن شما و خوددارى از ازدواج با آنان براى شما بهتر است، و خدا آمرزنده و مهربان است. (٢٥)
خدا مى‌خواهد احكام و معارف دين را براى شما بيان كند و شما را به سنّت‌هاى پيامبران و امّت‌هاى پسنديده‌اى كه پيش از شما بودند هدايت نمايد و با رحمت و بخشايش خويش به سوى شما بازآيد، و خدا داناست و احكام و قوانينى را كه مقرّر مى‌دارد همه از روى حكمت است. (٢٦)